Yaşam enerjimi yoktan nasıl var edebilirim?

Heyecanımı kaybettim, kendime karşı hiçbir değerim kalmadı. Üzerimde ciddi bir isteksizlik, boşvermişlik, umursamamazlık hali var. Herhangi biri hakaret etsin, olur olmadık laflar saysın hatta vursun, kırsın, parçalasın umurumda olmaz. Kendimi savunmam, hakkımı aramam zaten bunlar yeni adetler değil ki. Hiçbir zaman savunmadım ki kendimi, aramadım hakkımı, bir şeylerin peşinden koşmadım, hırslanmadım. Hep boş verdim kendimi. Hep... Aslında kendime karşı değerim hiçbir zaman yoktu. Sadece bunun farkındalığını yeni yeni yaşıyorum.

Kocaman bir hiçim. Sonsuz bir boşluk, dipsiz bir kuyu, uçsuz bucaksız bir karanlığım... Var olsam ne olmasam ne... Gitgide fazlalıklaşıyorum. Artık hayatın içindeki değil, hayatın içindekilere pürüz olan hayatın dışındakiyim. Hiçliğim başta sadece kendime zarar veriyordu ama zaman yine koydu tavrını ortaya ve hiçlik oldu sana pislik. Tişörtten çıkmayan inatçı leke gibiyim. Yine olur gibi ama olmasa daha iyi olurdu...

Keşkelerden nefret ederim ama bir keşke hakkım olsa hiç var olmamayı dilerdim. Keşke...

Ne olacak bu halim?