Kendimi öldürme düşüncesi hep aklımda artık boğuluyorum?

4 yıl önce ailem beni evden kovdu. Kendi ayaklarımın üzerinde durdum. Öğretmenim ama atanamadım. Beni seven ve değer veren sevgilimle evlendim ama bir tarafım hep eksik. Evliliğin getirdiği sorumluluk yük bambaşka bir konu zaten. Bu dünyaya çocuk getirmek istemiyorum. Bu dünyada dahi kalmak istemiyorum. Mutluyum diye rol yapmaktan bıktım. Kaldıramıyorum artık hiç bir şeyi. Her şey belirsiz zaten. Yoruldum artık. Bu dünyaya kendi isteğim ve arzumla gelmiş olamam. Asla bunu tercih etmezdim çünkü. Artık kafayı siyiriyorum gibi geliyor. Tepkisizlesiyorum. Bir şeylere heveslenmek istiyorum ama boğazıma düğüm gibi oturuyor. Herseye çok öfkeliyim bir o kadar çaresizim.

Kendimi öldürme düşüncesi hep aklımda artık boğuluyorum?
Cevapla