Bunu aşmak için ne yapabilirim terapist dışında önerisi olan var mı veya olduğum gibi kabul mü etmeliyim kendimi?

Dün sabah babamın bir arkadaşına kahvaltıya gittik uzun mesafe olduğu için yemek vs derken akşama kadar kaldık. Arkadaşı bana hiç konuşmuyorsun biraz girişken ol biz yabancı mıyız (ki ilk defa gördüm babamın çocukluk arkadaşı) falan dedi. Ben hep böyleyim kimseyle çabuk kaynaşamıyorum yaşım 28 olmasına rağmen bir yetişkin gibi muhabbete dahil olamıyorum ve bir de bir yerde uzun saatler oturmaktan sıkılıyorum zaten. Bir yandan da düşünüyorum sonuçta ilk defa gördüğüm insanlar hemen kaynaşmak zorunda mıyım yani bu da benim karakterim.. ama ben küçüklüğümden beri böyleyim sosyal fobi değil tam olarak ama onun gibi bir şey sanırım bunu değiştirmek için bir şeyler yapmalı mıyım sizce yoksa kimseyi takmadan olduğum gibi kendimi kabullenmeli miyim?

Bunu aşmak için ne yapabilirim terapist dışında önerisi olan var mı veya olduğum gibi kabul mü etmeliyim kendimi?
Cevapla