İnsanlar niye başarılı olduğu alana ömrünü adıyor sadece o işi yapıyor?

Yani şunu sormak istiyorum insanlar niye zevk alacağı hobilere ihtiyaç duyar ve hep onları yapar

Yani hepimiz öleceğimizi bilerek yaşama devam ediyoruz , bu buhranı kısmen kanıksamak için zevkle örtülememiz gerekiyor. Mesela milli sporcuların hayatını mesleğine özgülemesi gibi bir durumdan bahsediyosun sanırım , hepimizde bi iz bırakma arzusu özel olduğun yanılsaması var. Tek bir alanda başarı elde ettikçe dopaminin artıyor , hayattaki sonsuz olasılıklar arasından birini seçip dopamin salgılamaya çalışmaktansa belli bir yöne potansiyelini özgüleyip kısmen daha garanti bir kaynak buluyorsun. İz bırakma ihtimalin artıyor. Temelde varoluş problemi bence

Evet mantıklı şu an daha iyi anlıyorum hayatın anlamını. Benimde zevk aldığım alanlar var ama üzerine yogunlasmiyorum yani neden yoğunlaşıym yapıyım ki diye sorguluyodum. Hayatın mutluluğu bu kesinlikle

Daha romantik bi görüşe göre de hepimizin bu hayatta rolleri var bir yetenekle yatkınlıkla doğuyoruz ve onu gerçekleştirmek için buradayız. Nereden bakılırsa bakılsın motive eden bi unsur olmalı ki yola devam edebilelim

Mesela sen şu an ne yapıyorsun hobilerin nedir

Ben hukukcu kafasındayım , içimde çok nadir bir şeylere karşı kızgınlık ve kanıtlama isteği olur. Hakkı olanın hakkı verilmediğinde o kızgınlığı ve yaşam enerjisini tadabiliyorum. İçinde var olan duygular karşısında somut olarak etki edebileceğin bir alanda uğraş edinmenin tatmini yüksek oluyor. Senin zevk aldığın ama yoğunlaşmağın alan ne peki

Şiir yazıyorum sesim güzel şarkı söylüyorum

Hem kalemin hem sesin kuvvetliyse çok paket bi yetenek halihazırda zorlanmadan her sey mevcut. Belki dinleriz seni bi gün

İkiside çok kuvvetlidir ama yogunlasamiyorum şu an onlara kendimi değersiz hissediyorum hiçbir şey yapmak gelmiyo içimden.

Aşağıda okudum yorumunu insanı etkiler etkilemez değil ama bağımlı varlık , bağ gittiği an varlığından parça da gitmiş gibi değerinde eksilme hissediyor.
Aslında hobiler kendini geliştirme arzusu biraz da bağımsız olma arzusundan.

Ben şöyle düşünüyorum biraz biyo enerji boyutunda imgelersem , bir insan beni seviyor ben onu seviyorum her ne kadar puzzle gibi hissettirse ve onunla eşleşmek beni tamamlıyor gibi hissettirse de , kendi yaydığım enerjiyi elastik olarak düşünüyorum sanki bizim enerjilerimiz iç içe geçmiş, katı puzzle kenarı gibi eksik içe gömülmüş boşluklu bi yapım yok , ben zaten tamdım. Zaten enerjim beni sarmalamıştı. O kişi ile sadece enerji halkalarımız birbirine temas etti , birbirlerine göre şekil aldı. O gitse de puzzle parçası tek başına eksik kalmış olmayacak , elastiklik bi süre sonra kendini eski haline getirecek. Bu hiç üzülmemeyi kapsamıyor, insan üzülebilir. Ama değer konusunda başkalarının tanımlarına bağımlı olmayı reddederim. Kendi değerim kendi enerji çemberim içinde sirkülasyondadır. Senin için ne kadar anlam ifade etti görselleştirebildin bilemedim ama ana baba dahil sanki kendimizden başkasına bu yetkiyi verirsek , baştan sağlıksız bi ilişki kurulmuş olacak gibi geliyor

Gerçekten çok güzel anlattın belli ki donanımlı birisin. Hayatımın merkezi değildi aslında ilişki içinde benimle çok ilgilenmemesi beni umursamaması yüzünden ben kendimi değersiz hissettim. psikolojik olarak etkilendim hani umursanmayacak kadar değersiz biri miyim diye bu tamamen psikolojik bişey umursanmamak gerçekten çok kötü bişey yani bide çok fazla emek veripte karşılığında bı çaba görmemek cidden berbat bır his insana kendi değerini sorgulatiyor. Ama şunun. Bilincindeyim onun benim için çaba göstermemesi onunla alakalı bişey benim değersiz olmamla ilgili değil yani zamanla inşallah bu hissi atarım içimden. Bir ilsikide değersiz hissettirilmesi çok kötü bişey. Hobilerime yönelmeye çalışıyorum içimden yapmak gelmesede çözüm yolu arıyorum ve ayağa kalkacağıma inanıyorum

Onun davranışının onunla alakalı olmasının bilincinde olman zaten tamamen doğal kılıyor bu süreci. Benim inancıma hiç mi hiç ihtiyacın olmasa da söylemlerinden ben de ayağa kalkacağına inanıyorum🤍

İnşallah çok saol 💞