Ölmek istiyorum sadece ölmek?

Senin vereceğin akıla sokayım

@Joesxs Akıl vermiyor, realist yaklaşıyor, neyle uğraştığını biliyor.

Başka şansim yok yük olmak istemiyorum

Yin yang olayı gibi , bilirmisin onun anlamı nedir?

Doğal düzene göre , saf iyilik saf kötülüğü getirir.
İyilik yaparsan insanlar sana ihanet eder pratikte bilirsin.
Yinyang bunu şu şekilde gösterir.
Kötülüğün içindeki iyilik ve iyiliğin içindeki kötülük.
Yani gerçek iyilik kötülükle yapılmalıdır.

Nasıl?
Anlatayım.

Hz. Musa ve Hızır (a. s) 'ın yolculuğunda olduğu gibi , bilirmisiniz o hikayeyi?
Yinede anlatayım.

Kehf Suresi
60. Hani Mûsâ, beraberindeki gence şöyle demişti: "İki denizin birleştiği yere varıncaya kadar durmayacağım, ya da uzun zaman gideceğim."

61. Onlar iki denizin birleştiği yere varınca, balıklarını unuttular. Balık denizde yolunu tutup kayıp gitti.

62. Oradan uzaklaştıklarında Mûsâ beraberindeki gence, "Öğle yemeğimizi getir, bu yolculuğumuzdan dolayı çok yorgun düştük" dedi.

63. Genç, "Gördün mü! Kayaya sığındığımız sırada balığı unutmuşum. –Doğrusu onu sana söylememi bana ancak şeytan unutturdu- Balık şaşılacak bir şekilde denizde yolunu tutup gitmişti" dedi.

64. Mûsâ: "İşte aradığımız bu idi" dedi. Bunun üzerine tekrar izlerini takip ederek gerisingeri döndüler.

65. Derken kullarımızdan bir kul buldular ki, biz ona katımızdan bir rahmet vermiş, kendisine tarafımızdan bir ilim öğretmiştik.

66. Mûsâ ona, "Sana öğretilen bilgilerden bana, doğruya iletici bir bilgi öğretmen için sana tabi olayım mı?" dedi.

67. Adam, şöyle dedi: "Doğrusu sen benimle beraberliğe asla sabredemezsin."

68. "İç yüzünü kavrayamadığın bir şeye nasıl sabredebilirsin?"

69. Mûsâ, "İnşaallah beni sabırlı bulacaksın. Hiçbir işte de sana karşı gelmeyeceğim" dedi.

70. O da şöyle dedi: "O hâlde, eğer bana tabi olacaksan, ben sana söylemedikçe hiçbir şey hakkında bana soru sormayacaksın."

71. Derken yola koyuldular. Nihayet, bir gemiye bindiklerinde (adam) gemiyi deldi. Mûsâ, "Sen onu içindekileri boğmak için mi deldin? Doğrusu, şaşılacak bir iş yaptın." dedi.

72. Adam, "Sen benimle beraberliğe asla sabredemezsin, demedim mi?" dedi.

73. Mûsâ, "Unuttuğum için bana çıkışma ve bu işimde bana güçlük çıkarma!" dedi.(8)

74. Yine yola koyuldular. Nihayet bir erkek çocukla karşılaştıklarında, adam (hemen) onu öldürdü. Mûsâ, "Bir cana karşılık olmaksızın suçsuz birini mi öldürdün? Andolsun çok kötü bir iş yaptın!" dedi.

75. Adam, "Sana, benimle beraberliğe asla sabredemezsin demedim mi?" dedi.

76. Mûsâ, "Eğer bundan sonra sana bir şey hakkında soru sorarsam, artık benimle arkadaşlık etme.(9) Doğrusu, tarafımdan (dilenecek son) özre ulaştın (bu son özür dileyişim)" dedi.(10)

77. Yine yola koyuldular. Nihayet bir şehir halkına varıp onlardan yiyecek istediler. Halk onları konuk etmek istemedi. Derken orada yıkılmaya yüz tutmuş bir duvar gördüler. Adam hemen o duvarı doğrulttu. Mûsâ, "İsteseydin bu iş için bir ücret alırdın" dedi.

78. Adam, "İşte bu birbirimizden ayrılmamız demektir" dedi. "Şimdi sana sabredemediğin şeylerin içyüzünü anlatacağım."(11)

79. "O gemi, denizde çalışan birtakım yoksul kimselere ait idi. Onu yaralamak istedim, çünkü onların ilerisinde, her gemiyi zorla ele geçiren bir kral vardı."

80. "Çocuğa gelince, anası babası mü'min insanlardı. Onları azgınlığa ve küfre sürüklemesinden korktuk."

81. "Böylece, Rablerinin onlara, bu çocuğun yerine daha hayırlı ve daha merhametli bir çocuk vermesini diledik."

82. "Duvar ise şehirdeki iki yetim çocuğa ait idi. Altında onlara ait bir define vardı. Babaları da iyi bir insandı. Rabbin, onların olgunluk çağına ulaşmalarını ve Rabbinden bir rahmet olarak definelerini çıkarmalarını istedi. Bunları ben kendi görüşüme göre yapmadım. İşte senin, sabredemediğin şeylerin içyüzü budur."

Kötülüğün içerisindeki iyilik budur.
Hakikat yalnızca erdemli ve bilgin insanların elinde iyiliğe dönüşür...
İşin doğrusu gençken yaptığımız saf ve iyi niyet , aslında insanlara yaptığımız haksızlık değil miydi?
Şimdi durup düşününce sırf onları düşünerek yaptıklarımızla kendimize az mı haksızlık ettik?

İnsanlara umut verirken , kendin umutsuz olarak yaşıyorsun.
Yin ve yang.
Kötülüğün içindeki iyilik...
Sence doğrumu?
Sanmıyorum.
Bu gün birisine yalandan umut aşılamak onu yarına daha zor götürmez mi?
Yapmadın biliyorum , ama yapardın.

Ben kimseye umut vermem , hakikati gösteririm.
Dün gece sana yaptığım gibi...

Başka bir yolu mümkün müydü sence?

Niyet farklı amaç farklı...
Sana iyilik yapmak isteyen birisi gerçekte kötülük yapacaktır.
Sana kötülük yapmak isteyen birisi önce iyilik sonra kötülük yapacaktır.
Bu kadar basit ama görmek zor.
Aradaki fark budur.

İşin doğrusu kötülük taşa kazınmış bir kural değildir.

Kulak verin hele!

İsveç Kralı XII. Karl'ın gözünden bakalım neymiş bu kötülük.

"Ey hıyanetten daha zalim olan merhamet..."

"Poltava'da esir oluyordum. Bu benim için bir ölümdü, kurtuldum. Buğ nehri önünde tehlike daha kuvvetli olarak belirdi; önümde su, ardımda düşman, tepemde cehennemler püsküren güneş... Su beni boğmak, düşman beni parçalamak, güneş beni eritmek istiyordu; yine kurtuldum. Fakat bugün esirim, Türklerin esiriyim. Demirin, ateşin ve suyun yapamadığını onlar bana yaptılar, esir ettiler. Yalnız ayağımda zincir yok, zindanda da değilim; istediğimi yapıyorum. Fakat bu defa da şefkatin, asaletin, nezaketin esiriyim. Türkler beni işte bu elmas bağa sardılar. Bu kadar alicenap, bu kadar asil, bu kadar nazik bir milletin arasında hür bir esir olarak yaşamak, bilsen ne kadar tatlı."

Konuşma tarzım bu.

En azından askeri modumda değilken.

Ayrıca kitap okumayı severim.

Ey hıyanetten daha zalim olan merhamet...
Bu sözün hikayesini çok severim

Bilirmisin o hikayeyi?

Haçlı Ordusu’nun Anadolu'ya ikinci seferi. Ordu askerleri Torosları aşıp Elmalı’ya gelirler. Sefer boyunca bu kadar adama ekmek lazımdır, aş lazımdır tabii. Ne yapmış kâfir? Çöreklenmiş ahalinin üzerine. Velhasıl bu Haçlı Ordusu Elmalı’ya yerleşince orada yaşayan kendi ırklarından Rumlarla birlikte hareket etmeyi umarlar ama o kadar orduya yardım etmek istemeyen Rum ahali bunlara isyan eder. İş o hale gelir ki Rumlar bu Haçlılar ile savaşır olurlar. Haçlı küffarı şaşkına döner. Hain derler o Rum ahaliye. Müslümanın kılıcından ziyade, Rum'un kendilerine hıyanetinden çeker hale gelirler. Derken Haçlı ordusu Elmalı’da teslim olur. Bitkin, sersefil, aciz duruma düşüp aman dileyen bu Haçlı askerlerine sahip çıkar Elmalı’daki Müslüman ahali. Öyle ya aman dileyen iblis olsa vurmak yakışık almaz! Onlar da öyle yapar, merhamet gösterir. Rivayet edilir ki bu haçlı esirlerin üç bin tanesi bu merhametten etkilenip Müslüman olmuştur. İşte neticeyi gören Papaz Odon çaresiz haykırır… "Ey hıyanetten daha zalim olan merhamet! O kadar zalimsin ki düşmanımızı bile sevdirdin!" Sonuçta... Papaz da dese, hakikat hakikattir.

Öyledir