Okulda hep dışlandım ve okul değiştirdim. Şimdi de korkuyorum beni sevmezler diye. Neden böyle oluyor, nasıl geçer?

Ama elimde değill ikili konuşmada çok sorun çıkmıyor ama grup ile konusulorsa ben iptal oluyorum kimseyle konuşmak içimden gelmiyor ama konuşmazsam ilerde hiç konusamam konuşmak da istiyorum ama sevilmezsem bir dislanmayi daha kaldiraramamm

bi gruba adapte olamaman her zaman sevilmediğin anlamına gelmiyor ki eğer kendi kafandan insanlar bulursan zaten elbet konuşacak şey bulursun hem de seni konuştururlar zaten sevilmediğini düşünüp kendini ezikleme boş ver

Ama onların şu an bir yakın arkadaşları var ama benim yok bu dahaa da beni üzüyor cunku onlar grupla konuşunca fikirlerine katilmasalar bile yanındaki en yakın arkadaşı yanında olacak ama benim yanımda kimse olmayacak herkes dedikodumu yapacak bu düşünceleri kendime inandıramiyorum çıkmaza girdim

kendini çok ezikliyorsun böyle yapma kaçıncı sınıfsın bilmiyorum ama böyle gidersen eğitim hayatın boyunca hep bu sekilde kalırsın ya bırak dedikodunu yaparlarsa yapsınlar ne olcak olum fikirlerine de katılmak zorunda değiller adı üstünde fikir yani zaten ilkokul ya da ortaokul degilsen kimse seni düşüncelerin için yargılayacak kadar canım olmuyor he yargılıyorsa da canım, takma.

Çok güzel söylüyorsun söylediklerin de çok mantıklı ama bunu kendi zihnime anlatamıyorum yani olumsuz düşüncelerimi değiştiremiyorum daha önce defalarca kez kötü dusunurdum sonra olumluya ceviridim ama artık tükendim

okullar açılmadan bi terapiye gitmen iyi olabilir yani bulunduğun durumdan pat diye kurtulamazsin ama en azından rahatlarsın

Evet haklısın ama neden terapi desteği görmem gerektiğini düşündün

en başta da yazdığım gibi çok fazla düşünüyorsun ve çok fazla olumsuz endişelerin var bunlar anksiyetenin sebepleri de olabilir anksiyeteye sebepte olabilir ayrıca en azından dertleşmiş olursun

İsterdim ancak ailemin yanındayım ve ailem böyle şeylerle ilgilenmez

☹️☹️

Dislanacak biri olduğunu sana kim söyledi? Sana onu hissettirenlerin düşünceleri altında yaşamayacaksın. Şu an nasıl senin hayatında değillerse onların düşünceleri de aklında olmasın. Bu düşünceyi yen ve sakın böyle düşünme.

Yani ikili konuşurken daha az strese giriyorum ama grupla konuşuluyorsa normalde cok akıcı konuşmama rağmen kekeme oluyorum resmen tam konusucam bu sefer beni sevmezlerse korkusu giriyor sevmezlerse dislaniriim bu sefer daha kötü olur

Anlıyorum, daha önce dislandigin için endişeleniyorsun. Ama karşında tamamen yeni olan bir şeyler var. Eski madem geçmişte kaldı, seni dislayanlari, onların yüzlerini, hatırladığın kötü anları o okulda bırak ve hafızandan silmeye çalış. Yeni okulunda hayat sana güzel şeyler getirecek, mutlu olacaksın. Bunu hayatında çoğu kez dışlanan ve defalarca okul değiştiren biri olarak söylüyorum:)

Çok güzel söylüyorsun söylediklerin de çok mantıklı ama bunu kendi zihnime anlatamıyorum yani olumsuz düşüncelerimi değiştiremiyorum daha önce defalarca kez kötü dusunurdum sonra olumluya ceviridim ama artık tükendim

Daha 20 yaşındasın, hayatını en güzel şekilde geçirmekte onu mahvetmekte senin elinde. 1 adim at, olumsuz sonuç al. Bunun kararını ondan sonra ver. Tekrar söylüyorum kurtulmazsan hayatının en güzel senelerini kapalı bir kutuda geçirirsin. Beni sınıf balomuzda tüm sınıf sebepsiz yere dışladı, halbuki sınıfın en başarlı öğrencilerindendim. Ne baloya gittim, ne de onlarla konuştum. Hep soyutladım kendimi. Ama sonra ne oldu? Yeni okul yeni hayat. Hepsi geride kaldığı için ben mutlu oldum. Beni cok seven dostlarım var. Sen de böyle yapmaya çalış. Eğer anksiyeteni gerçekten asamiyorsan bir psikoloğa görünmeye çalış. Eminim o benden daha iyi tavsiyelerde bulunur

Rica etsem bana yazabilir misin

istek attım

Ben de attım