Söz ister misin? (Sayfa 2)

İnsanları kötülüklerden sakındırmazlar ve onların birbirlerine zarar vermelerine engel olmazlar. Bütün düşündükleri yağma ve zulümle insanlardan alacakları mallardır.

Sana yok

Keyfimin kahyası

Ağlama sjsja

Exit orada ikile jsjs

Boş yapma ajaka

Kapattım ama 😀

Ben sana güzel Bi söz yazacam merak etme kıyamam😀

Senin kuşların,
Benim gökyüzümde uçmaz mı hiç?
Fısıldamaz mı rüzgârın yağmuruma?
Ben böyle maviye bulanmışken

Kitabı kapattım ama heves kalmadı jssjsı

dünya öyle çirkin bir yer oldu ki, alevler içinde yansa çekirdek çitleyip seyrederim herhalde..

Benim sözüm jsks

Akıllı zeki insan olmak kolay değil sjsja

Deprem olmuş yıkılmışız, insanlarımız telef olmuş, acı çekmişiz ama depremden sonra yime değişen bir şey olmamış. Aynı çirkin, plan ve programdan uzak yapılar, dar sokaklar ve üst üste binmiş binalar

Yaşamda fark yaratan insanlar; herkesin gördüğünü görüp, kimsenin düşünmediği gibi düşünebilen kimselerdir.

Duygular konusunda duyarlı olmak, hasar olduğunda onarmak her zaman karşılıklı inatlaşmadan, savaşmaktan, kazanmaktan ve kaybetmekten daha iyidir.

Sen, ayıp gören gözle ayıp aradıkça gaybı nerden göreceksin?

herkesten çok güldü. Belli ki acı çekiyor..

Çünkü doğru sjsjs

İnsanı açlık veya çaresizlik değil, anlamsızlık yıkar.

Gerçekten insan en iyi dostunun sefil olduğunu görmekten hoşlanır; dostluğun çoğu da bu sefillik üzerine inşa edilir; bu da tüm akıllı insanların bildiği çok eski bir gerçektir.

Gerçek kendini bulma yolculuğu yeni yerler bulmak değil, yeni gözlerle bakmaktır

Görüyorsun ya; ona bir an için de olsa seni kaybetme­nin acısını tattıramayacaksın. Çaresizliğin bu kadar derin işte!

Hükümsüz sırları biriktire biriktire, anlamsızlığı tekeline ala ala, hayat ölümden fazla ürküntü verir: Büyük Meçhul odur."

Cevaplayamadığınız soruların faydası, sorgulayamadığınız cevapların faydasından fazladır genellikle.

İyi de, kim seçti bu hayatı? Kimin hatası? Benim, benim, benim! Tüm hatalar benim! Ben bir hata makinesiyim.

Kendine çeki düzen ver sksıs

Bilmem, henüz alışamadım. İçimdeki kafes bomboş kaldı sanki…”