Seciminizi yapin?

Tasinacagim, is bulmak ve hayat pahaliligi olarak hangisi daha makul. Fikirleriniz kiymetli..

İzmir 'de yaşıyorum, eğer İzmir 'in kuzey taraflarını düşünürseniz fabrikaların en çok olduğu Aliağa ilçesini önerebilirim. Ama bilmeniz gereken tek şey, torpil olmadan vasıflı bir alanda iş bulmanızın zor olduğu, eğer özgeçmişiniz sağlamsa yani vasıflı bir iş için müdürleri etkileyebilecek düzeydeyse şansınız oldukça yüksek. Yalnız Aliağa ekonomik yaşam olarak biraz yüksek seviyede, şöyle söyleyeyim Aliağa'da 1+1 stüdyo bir dairenin kiralık fiyatı 1600-2500 arasında değişiyor, aidat hariç. Diğer şehirlerde çok fazla yaşamadım ama Aydın'ın merkeze yakın yerleri ekonomik yaşam olarak İzmir 'e oranla daha uygun. Tek sorun fabrika sayısının az ve iş imkanlarının kısıtlı olması. Muğla hakkında ise sadece sezonluk olarak turistik yerlerde iş bulabileceğinizi varsayıyorum malum Bodrum gibi bilinen ilçeleri var, onun haricinde çok fazla bir bilgim yok. Umarım dilediğiniz gibi bir iş bulabilirsiniz :)

Cok faydali oldunuz biliyor musunuz.
Kocaeliden biri olarak, torpil faktoru memleketin her kosesinde malum gercek oldugu unutulmamali. Cv ne kadar uzun olursa olsun istedigim islere giremedim.
Hayata 1 kere geldik, geciyoruz. Malum siradan bir ise calisacsgim daha da bu sehirde (Kocaeli) yas (lan) amak istemiyorum.

Memleketteki en medeni ve yasanir sehire gocmek istyorum. Yasit sayiliriz, 87liyim. Fikirleriniz kiymetli.
Iki yabanci gibi degil kendiniz olsa ne dusunursunuz?

Öncelikle cv'nizin uzun olması, vasıflı/kalifiye bir işe girmek için önem taşımıyor. Müdürlerin tek baktıkları yer çalıştığınız şirketlerin kalitesi/prestiji ve verdiğiniz referansların (sizin hakkınızda ve çalışma yaşantınızda değerli bilgilere sahip ve sizi en iyi önerebilecek isimler gibi) prestijlerine/çalışma geçmişine bakıyorlar. Yani örnek verecek olursam benim ilgi alanım yazılım ve kodlama ben belirli bir kaç prestijli şirketlerde çalıştım ne biliyim Turkcell, Turk Telekom, vb (tabi ki bu şirketlerde hiç çalışmadım ama öyle varsayalım) işte başvuru yaptığım yerde ki müdürün gözü öncelikle bu şirketleri görecek, ardından referanslarıma bakacak örneğin ben referans olarak işyerinde çalıştığım bir müdürün adını yazarsam, cv'mi inceleyen müdür beni derhal mülakata alır ve %70 bir şansla o işi kaparım. Yani anlatmak istediğim nitelikli bir cv'ye sahip olmanız gerek, nicelikli değil. Eğer nicelikli bir cv'niz varsa bu defa ne yazık ki torpil olmazsa olmaz. Yazı devam ediyor lütfen diğerlerini de okuyun. Biraz uzun bir yazı oldu onun için özür dilerim :(

++
Öte yandan şehir konusuna gelecek olursak inanın bende bu şehirde yaşamak istemiyorum. Çünkü yukarıda yazdığım gibi nitelikli bir çalışma geçmişine sahip değilim, hayatımın askerden sonra ki yıllarını sürekli motokurye olarak çalışmak zorunda yaşadım ve inanın motokurye işinden daha beter bir iş yok, bildiğin kölesiniz bu işte hakkınızın çok çok altında para veriyorlar. En son çalıştığım şirket adını vermeyeceğim ama sadece Hamburger sattıklarını söylesem sanırım herkes anlar, bu şirket bile 'kral' gibi yaşatmıyor. Çalışma saatleri "sözde" 8,5 saat ama her ay dayattıkları mesailerle bu süre 12 saate kadar çıkıyor aldığımız para ise en yüksek 7bin TL oluyor oysa bu şirket bir ayda 7milyon TL'ye kadar para kazanıyor.

Yani şimdi ben size İzmir 'e gelin burada hayat toz pembe diyemem, bence araştırın ama en önce ev fiyatlarına bakın derim. Sonra çalışacağınız ya da çalışmak istediğiniz işi düşünün ve alacağınız maaşı, çünkü hayat İzmir 'de gerçekten çok pahalı.

Ben olsam şöyle yapardım. Eğer birikmiş ya da aileden (deden, babadan kalan miras) kalan bir param olmuş olsaydı içinde çürük olmayan sağlam bir evi ve ekip biçebileceğim bir bahçesi olan bir arazi araştırırdım ya da bir tarım arazisi araştırırdım ve bütçeme uygun en iyi yeri bulduğumda da derhal oraya giderdim ve kendi işimle ilgilenirdim. Gerekirse eski vakitlerde ki gibi bir vaziyette gaz lambası ışığında yaşardım. Ama maalesef bunları yapma imkanım yok. Eğer sizin böyle bir imkanınız varsa ve içinize böyle bir yaşam siniyorsa bir şans verin derim

Çok uzun oldu özür dilerim :(

Uzun olmasi problem degil..
Hayallerden degilde hayattan birileriyle karsilastigima, hayati ayni dili konustugumuza memnun oldum.

Bulundugum sehirde en guzel kolejden, isimi guzel meslekten ve uzunca cvnin olmasina karsin esas olM sans faktoru tanidik noktasinda yanimda olmadi.
Prestijli bir firmada yer alamadim, tanidiklarim yoktu, olmadida. Ustune birtakim saglik sorunlariyla birsure fiilen calisamadiktan sonra, bugun is basvurularima olan donusler oldukca azaldi. Ve de goruyorumki belirli yastan sonra, olmayan referansla, ben ne kadar gelistirsem dahi kendimi; cocuklukta hayalini kurdugumuz o isiltili hayata erisemeyecegim. Meslegimi dahi yapamayacagimi goruyorum.
Torpilim yok, kimseye yalanacak karakterim yok, egitimim gorduklerim yasadiklarim ve bir takim becerilerim var.
Ve bunu Kocaelide degil Siirtte de olsam kullanip en az asgari ucreti kazanacagimj biliyorum.

Aileden kalan birsey de yok. Birkac ay yetecek, ufak kira/ev masrafini idame edecdk birikimimden baska..

Mesajin devami gelecek...

Fakat guzdl bakmak istiyorum hayata...

Evet dunya kotu, te cok daha kotu, insanlar
meta icin dunya icjn birbirlerini yok etmenin pesinde.
Hayat bu muydu peki?

Ben Ataturkun gunesiyle emanet olan bu vatanin cennetine ulasip, asgari ucrette olsa yetecek paraya, medeni insanlarla, cennet topraklarda, para mal degil insanlikla guzdl anilar biriktirip bu dunyadna gitmek istiyorum.
Madden beklentim ne iphone 13 ne de mercedes s class..
Biseyleri gorup, yasadiktan sonra, geceyi gorup kisi tattiktan sonra ne soguk ne ruzgar ne kar dolu insana dert gelmiyor.
Elimdeki bu kisa dunya hayatini guzel gorup guzel memlekette yasayip tamamlamayi dusunuyorum kendimce...
Dusunuyorum.

Öncelikle geç cevap verdiğim için kusura bakmayın, ilgilenmem gereken bir konu vardı. Her neyse. Sizinle aynı düşünce yapısında olmak beni de çok mutlu etti ve ayrıca biliyorum ki siz de benim gibi umudunuzu yitirmeyecek ve hayatınızı sosyal bir şekilde, ailenizle birlikte mutlu, huzurlu ve sağlıklı bir olarak yaşayabilecek, yaşatabilecek bir iş bulacaksınız. En azından benim umudum birazcıkta olsa var. Siz de umudunuzu yitirmeyin, eminim istediğiniz bir iş bulacaksınız, yapabileceğiniz bütün işlere başvurun illa ki bir insan evladı size dönüş yapacaktır, ayrıca belki uygun bulmayacaksınız ama, eğer evli değilseniz memleketten uzak şehirlerde iş bulursanız kalacak yer verip vermediklerini sorun, eğer kalacak yer veriyorlarsa bu en azından cebinizde biraz daha fazla para kalmasını sağlar. Yanlış anlamazsanız mesleğinizi öğrenebilir miyim? Ya da yapabileceğiniz işleri? Kendime iş ararken arada sizin için de ilanlara bakarım :)

Uzun veya gec cevap, hic sorun degil.
Guzel bir sohbetin cilveleleri olsun. Zaten iki kelimeyle anlasabilseydi derdimiz bugunun sorunlarinda farki olmazdi; surtundum hamileyim, bu kazagi mi giysem, saclarim nasil v. s..

Kulaga cok hos geldigini bildigim, ic mimarim. Cok guzel degil mi, mutahitlerle lux insaatlar, pahali arabalar, insaatlar, karli is v. s.

Ben insaat sektoru istemedim. Bunu okumak istemedim. Bu isi yapmak istemiyorum. Yaptigim surecte de vizyonsuz, karaktersiz, vurguncu insan bozmalarindan baskasini tanimadim.

Oss zamani aile baskisiyla bu meslegi sectik. Bir suredir ciddi ameliyatlardan ssbep full time calisamadim. Ve bugun 34 yasimda satis, magaza mdr yrd. veya daha siradan ama kurumsallarda yer almak istedigim her pozisyon icin bile beni geri ceviriyorlar. Cunku herkesin gozunde "yillarin mimari bu isi yapmaz" algisi.

Bekarim. Bi yasli annem ve kardesim var. Onlar İzmir'e gelir mi, daha konusmadim. Fakat ben soforluk de olsa, satis da olsa her isi yapabilirim, mimarlik haric..
Mesleki tavrim sizd fazla romantik gelebilir ama hayatin kime neyi, nasil gosterdigi inanilmaz gercek.

Hani temel olgu vardirya, ne soyledigin dsgil nasil soyledigin onemli olandir. Bu da buna benzyor. Mimar olmak degil alt metinini gormek gerekiyor hikayenin...

Bu sebeple ne asgari ucret, ne meta, ne lux hayat derdimdir. Zaten mimimalist cevreci dogal yasayan, maldan uzak hayat bakisim var. Para hayattaki temel hedefim ddgil. Hele de yas 34xxx gittikce insan (en azindan ben) huzuru, refahi, medeniyeti, dogayi ariyor.
Bu sebeple Kocaeliden, buralardan kacip gidecegim.

Meslek seçiminiz zorunlu olsa da güzel bir meslek, burada ben takınmanız gereken tavır. Dış etkenlere karşı nötr olmanız, yani demek istediğim o vurguncu, vizyonsuz tiplerle birlikte çalışmak zorunda kalsanız dahi, onların fikir ve düşüncelerini umursamamanız. Biliyorum bu çok ağır ve her haysiyetli, onurlu insanın yapabileceği bir iş değil. Ama para kazanmak için bu gerekli. Tabi bunlar benim düşüncelerim katılmamakta özgürsünüz.

Öte yandan para öncelikleriniz arasında aileden sonra gelmeli, çünkü ne yazık ki yaşadığımız bu dünya parasız hiçbir şey yapılmıyor. Mesleğinize dönecek olursam, inanın bana her meslekte her işin içinde vizyonsuz ve vurguncu insanlar görürsünüz. Ama bu sizi işinizi yapmaktan alı koymamalı.

Benim asıl mesleğim eski adıyla torna tesviye şimdi ki adıyla makine ve ben cnc makinesi operatörlüğü kursuna gidip başarılı olduğuma dair milli eğitim bakanlığı onaylı sertifika almış olmama rağmen, hiçbir fabrika beni işe almıyor neden? Çünkü diplomam ve deneyimim yok. İş başvurusunda bulunduğumda ön görüşmede müdürlerin cv'mi inceledikten sonra bana söyledikleri tek söz şu; "Güzel bir mesleğin var hala popüler ve hala istihdamı sağlanan bir meslek, ama neden diploman yok? En azından lise diploman olmalıydı" ve sohbetin geri kalan kısmında "biz sizi ararız" sözüyle kapının yolunu gösterip, beni bir daha aramayacaklarını belirten bir yüz ifadesiyle işsizliğe yolcu edişleriyle sohbeti sonlandırıyorlar.

Sizin diplomanız var ve iç mimarlık, inanılmaz kazançlı bir meslek dünyanın her yerinde geçerli ve çok popüler bir meslek. Bence siz boş verin takmayın kafanıza o boş vizyonsuz, karakter yoksunu insanlıktan bir haber kişileri. Siz kazanacağınız parayı ve ailenizi mutlu edeceğiniz o güzel günleri düşünün ve sizi kullandıklarını düşünseniz dahi, sizi kullansalar dahi siz işinizi en iyi şekilde yapıp tüm iç mimar alemine hatta mimarlık dünyasına adınızı duyurun. İnanın bir süre sonra kendi şirketinizi dahi kurabilirsiniz. Sadece kendinize inanı ve ailenizi düşünün yeter.

Gerçekten sözüm meclisten dışarı ama o g-ö-t yalayan müdür bozuntularının paranın sağladığı güvenle ego patlaması yaşayan o karaktersiz, vizyonsuz patron bozuntularının, altında ezilmekten daha iyidir. Kendi işinizi yapmak.

Bir süre bu saydığım zorlukları da yaşayabilirsiniz, ama sonunda refah ve mutluluğun olduğunu düşünürseniz iç mimarlık işini geçici olarak müdür ve patron emirleriyle yapabilirsiniz. Çünkü sonunda kendi iş yeriniz olacak ve herkes hatta bütün dünya sizin adınızı bilecek. Ben kendime iş arıyorum her gün hem dışarıda hem de internette, artık sizin için de iş bakıcam umarım ben de, siz de istediğimiz ve hayalini kurduğumuz işe ve hayata kavuşabiliriz.

Benim umudum var abi. Mutlaka bir insan evladı, diplomamın ve deneyimimin olmayışını görmezden gelip bana bir şans verip elimden tutar. İnanması zor ama dünya da hala iyi insanlar var. Yani her yeri, herkesi ele geçirememiş o vizyonsuz, karakter yoksunu, dini imanı para olan insan bozuntuları. :)

Cogu insan size benzer seyler soyluyor.

Meslegin var, is bulabilirsin, para kazanirsin...
Yahu ben bu meslegi okumak istemedim, calismayi istemedim. Dune kadar aile zoruyla okudum calistim.
Bugun kendi yolumda bakmak icin bulundugum sehir olmak uzere isi dahi istemedgim icin birakip soforluk dahi olsa asgari ucret, olsun. Yapmayi dusunuyorum.

Bunu kime anlatsam, ne guzdl mimarsin. Is bulursun, calisirsin cumleleri duyuyorum.
Hayat iyi is ve para demek midir?
Bu belki siizleer icin olabioir ama ben zaten maddeye mala iltimas duyan, ilgi gosteren biri degilim. Boyle olsaydom zAtn insaat islerinde uckagitci mutahitlerle kanki conki olur, parayi vururdum.
Derdim temel olarak para degilki..