Aynı duygularda olan var mı?

Bu aralar düşüncelerimle baş etmekte zorlanıyorum. İnce bir iplikte yürüyormuşum gibi hissediyorum. Bir yanım da yere çok sağlam basıyor, hırs ve tutku dolu. İstanbul’un karma yapısı, insanlar, bu kalabalık ve çoğul yalnızlık insanı joker filminde yaşıyormuş gibi hissettiriyor. Attığım her adımda, uyandığım yeni günde yaşamın anlamını anlamaya çalışmak, bir yandan yaşamak, ilerlemek, bu yapı çok delirtici. Kafam dünya oldu. Paylaşmak, anlatmak isteği ile doluyken geçmiş deneyimler buna ket vuruyor.
Aynı duygularda olan var mı?
Cevapla