Bir insanı en iyi kendisi anlar. Başkasını bilemem tabi en azından ben böyle düşünüyorum. Kendinizle baş başa kalıp, düşündüğünüzde, aklınıza gelen ve hatırladığınızda sizi içten yaralayan , silmeyi bir türlü beceremediğiniz en kötü hatıra hangisidir? "Ben bunların çoktan üstesinden geldim" diyorsanız kullandığınız yöntemler ne oldu. Buyrun, yoruma 😊
Kötü değilde acı anı olarak. Dedem akciğer kanseri olduğı zaman askeriyenin tugayına gidilip orada kemoterapi alıyordu. O sırada acı çeken diğer insanlara denk gelmem sanki kendi açınmış gibi Benimsersin. Belirli bir zaman sonra unutsan bile hala aklında yer alır. Bazı şeylerin üstüne gitmek lazım tıpkı korkuları yenmek gibi.
Anneannemi çok severdim ben 14 yaşındayken vefat etmişti, son kez öpmüştüm buz gibi yüzünü. Herhalde en hüzünlüsü oydu. İnançlı insanlarız şükür, tekrar buluşmak nasip olur inşallah
Düştüklerinde onlara pas pas olurken, Her düştüğümde kendi başıma kalkmaya çalışmam ve her zaman yalnız olduğumu anlamam benim hem en kötü hatıralarım, hemde gerçeğe uyanmam için en büyük gerçeklerimdir.
Ben çevremde Hiçkimseyi sevmiyorum ya herkes yapmacık içten samimi hiçkimse yok ne akrabalar ne komşu ne arkadaş en yakınım annem bile soğuk benmi şanssızım bilmiyorum bana böyle denk geldi
Herkes yapmacık olunca artık bende yapmacık davranıyorum herkese🤣eşimi sevmiyorum boşanmak istiyorum aslında ama yapmacık seviyor gibi davranıyorum ömür boyu yaşamak istiyorum gibi davranıyorum🤣