Yanlış anlaşıldığında düzeltme çabasına giriyor musun?

Bazen ne yaparsan yap, ne dersen de karsindaki inanmak istedigine inanir. O yuzden kendimi anlatma cabalarina girmiyorum artik. Akillandim diyebilirim. Cabaladigim zaman karsimdaki inadina daha cok yanlis anliyor gibi. O yuzden yanlis anlasilmami var bir kere aciklarim baska aciklama yapmam. Kusen küssun, kirilan kirilsin, alinan alinsin. Ben kendimi biliyorum inanmak istemeyen uzak dursun…

Eskiden giriyordum. Artık girmiyorum, sen bunu böyle demişsin dediklerinde demedim dediğim halde inanmıyorlardı, şimdi sorduklarında dedim diyorum. Demesemde dedim evet yaptım diyorum. Neden diyorlar keyf olsun diye diyorum.😀 Umurumda değil yani beni nasıl bildikleri ve ne anladıkları. Defolup gitsinler hayatımdan daha iyi.

Herhangi bir yanlış anlaşılmaya sebebiyet verecek söz ve davranışlardan kaçınıyorum.
Gerçi yanlış anlamak isteyen her türlü bir bahane buluyor.
İlgilenmiyorum. Yanlış anlaması onu alakadar eden bir mevzu, kendimi yeteri kadar açıkladıysam fazla söze gerek yok deyip kesiyorum.

Yanlış anlaşılmak istemem... Böyle olduğunda sanki yanlış tanınıyormuşum gibi hissederim, karşımda ki insana aslında anlatmak istediğimi ona idrak ettirene kadar uğraşırım. Kimilerine en fazla 2 defa anlatırım kimilerine anlayana kadar. Bu uğraşım karşımda ki kişiye verdiğim değere göre artış gösterebilir.

Hayatım boyunca hep yanlış anlaşılmalari düzeltmeye çalıştım çok yoruldum düzeltmeye çalışırken yine yanlış anlaşıldim artık sadece " peki "ye sigdiriyorum tüm isyanimi, haykirislarimi yorgunluklarimi...

Yanlış anlaşılmayı pek sevmem, bir kaç kez daha anlatırım fakat olumlu sonuç alamıyorsam ve işine geldiği gibi anlıyorsa karşı taraf işime geldiği gibi anlatırım.

Kendimi iyi ifade ettiğimi düşünüyorum. Ama buna rağmen aklına takılan şey ne ise bana sormadan kafasında kuruyorsa o şekilde kalsın. Ağzımdan çıkanlar bana aittir. Düşündükleri ise kendilerine.