Beyhude bir çaba bu, kaç kez o çaba içine girdim, anladılar mi beni.
İnsanlar canı nasıl isterse öyle anlıyor, herkes gerçek beni bilmeyi hak etmiyor, beni sahiden sevenler beni anlamak niyetindeler ve ben susarken bile onlar beni anlar, diğerleri de istedikleri gibi anlasın,
Tabi ki, öyle ya da böyle kimsenin beni bir şekilde yanlış anlamasını istemem ben. Bu konuda hassas bir insanım. Elimden geldiği kadar attığım adımlara ve söylediğim sözlere dikkat ederim. Bu herkes için geçerli bir durum değil tabi ki. Sadece gerçekten sevdiğim ve değer verdiğim insanlar için geçerli bir durum.
Yanlış anlayan kişiye göre değişir. Değer verdiğim birisiyse tabiki düzeltme çabasına girerim. Ancak benim çabalarıma kayıtsız kalıyorsa o zaman bırakırım ne düşünüyorsa düşünsün.
Bazen ne yaparsan yap, ne dersen de karsindaki inanmak istedigine inanir. O yuzden kendimi anlatma cabalarina girmiyorum artik. Akillandim diyebilirim. Cabaladigim zaman karsimdaki inadina daha cok yanlis anliyor gibi. O yuzden yanlis anlasilmami var bir kere aciklarim baska aciklama yapmam. Kusen küssun, kirilan kirilsin, alinan alinsin. Ben kendimi biliyorum inanmak istemeyen uzak dursun…
Eskiden giriyordum. Artık girmiyorum, sen bunu böyle demişsin dediklerinde demedim dediğim halde inanmıyorlardı, şimdi sorduklarında dedim diyorum. Demesemde dedim evet yaptım diyorum. Neden diyorlar keyf olsun diye diyorum.😀 Umurumda değil yani beni nasıl bildikleri ve ne anladıkları. Defolup gitsinler hayatımdan daha iyi.
Herhangi bir yanlış anlaşılmaya sebebiyet verecek söz ve davranışlardan kaçınıyorum. Gerçi yanlış anlamak isteyen her türlü bir bahane buluyor. İlgilenmiyorum. Yanlış anlaması onu alakadar eden bir mevzu, kendimi yeteri kadar açıkladıysam fazla söze gerek yok deyip kesiyorum.
Yanlış anlaşılmak istemem... Böyle olduğunda sanki yanlış tanınıyormuşum gibi hissederim, karşımda ki insana aslında anlatmak istediğimi ona idrak ettirene kadar uğraşırım. Kimilerine en fazla 2 defa anlatırım kimilerine anlayana kadar. Bu uğraşım karşımda ki kişiye verdiğim değere göre artış gösterebilir.
Yanlış anlaşıldıysam düzeltirim. Ancak bazı durumlar vardır hani haklısındır ama karşı taraf bunu sırf haklı çıkmak için farklı yönlere çeker. Böyle durumlarda "vicdanımın rahat olduğu hiç bir konuda açıklama yapma gereği duymam. İstediğinizi anlamakta özgürsünüz." kafasındayım.
Tabi ki, olabilir yanlış anlamıştır, adı üstünde yanlış anlama, kasıt yok yani. Düzeltmek için gereğini yaparım. Açıkladığım halde ısrar ediyorsa, bana itimadı yok demektir, hiç uğraşmam, sonraki zamanlar için de mesafemi ayarlarım ona göre.
Hayatım boyunca hep yanlış anlaşılmalari düzeltmeye çalıştım çok yoruldum düzeltmeye çalışırken yine yanlış anlaşıldim artık sadece " peki "ye sigdiriyorum tüm isyanimi, haykirislarimi yorgunluklarimi...
Yanlış anlaşılmayı pek sevmem, bir kaç kez daha anlatırım fakat olumlu sonuç alamıyorsam ve işine geldiği gibi anlıyorsa karşı taraf işime geldiği gibi anlatırım.
Kendimi iyi ifade ettiğimi düşünüyorum. Ama buna rağmen aklına takılan şey ne ise bana sormadan kafasında kuruyorsa o şekilde kalsın. Ağzımdan çıkanlar bana aittir. Düşündükleri ise kendilerine.
Değer verdiğim biri ise elbette düzeltmeye çalışırım. Ama beni hiçe sayan, kendi burnunun dikine giden biri ise pek umrumda olmaz istediğini düşünebilir.