Kim olduğumu unuttum. Disosyatif kişilik bozukluğuyla nasıl yaşanır?

Doktorum yaşadığım travmalarla baş edebilmem için karakterimin kendini çoğalttığını söylüyor. Korkunç ve travmalı bir geçmişe sahibim, zaten ptsd yani travma sonrası stres bozukluğum da var. Ama bence resmen bir bedende 6 tane ruha sahibim. Benden habersiz kendilerine isimler bile koymuşlar. Benim kimlikteki adım, yani asıl adım Derin. Diğer 5 karakterimin adları da Mine, Delfin, Şule, Ela ve Yağmur. Mine, aşırı kaygılı, dışarı çıkmaya korkan karakterim. Kendisi obsesif kompulsif bozukluğuna da sahip. Eğer sabah onunla uyandıysam, günüm kabus gibi geçiyor. Günüm sürekli bi kapıyı iyi kapatabilmiş miyim diye kontrol etmekle geçiyor. Tuvalete girip çıkarken ışığı 5 kere açıp kapatmalıyım yoksa başıma felaket gelecek. Eğer ağzımdaki lokmayı da 50 kere çiğnemeden yutarsam başıma bir bela gelecek veya öleceğim diye korkuyorum. Her lokmayı 50 kere çiğnemeliyim. Yani Mine'deyse bedenim, aşırı takıntılı, kaygılı ve dışarı çıkmaya korkan biri oluyorum.

Delfin ise maceracı, hayatı merak eden ve keşfetmek isteyen, flörtöz ve riske girmekten korkmayan karakterim. Eğer sabah onunla uyandıysam, günüm asla evde geçmez ve mutlaka en az bir-iki insanla tanışmış olurum.

Şule, çok hayalperest. Ama maalesef bu hayalperestliğini sadece hayal kurmakla harcıyor. Eğer güne onunla başlamışsam, asla yataktan çıkmam ve başka bir karaktere geçene kadar hayal dünyamda hayal kuruyor olurum. Onu sevmiyorum çünkü acıksam da, susasam da umursamadan hayal kurmaya devam ediyor.

Ela aşırı duygusal ve depresiftir. Kendine acımayı sever ve sürekli intiharı düşünür. En ufak şeye ağlayabilir ve çok alıngandır. Kolay ağlayıp kolay sinirlenir. Onunlayken insanlarla iletişim kurmak çok zor.

Yağmur ise şizofreniktir. Korkunç halüsinasyonlar görür. Şüpheci ve hezeyanlıdır. Onu anlamak çok zor.

Doktorum diğer karakterlerimi çağırmak için kendince bi teknik uyguluyor. Bu tekniği uygulamadan diğer karakterlerimden kendi öz karakterime geçerse eğer beynimde bir hasar oluşabilirmiş. Nasıl yaşanır ki böyle?