Dünyaya sığamıyorum, size de oluyor mu?

Dünyaya sığamıyorum sanki, size de oluyor mu? Yolda yürürken kendimi insanlara yabancı hissediyorum. İnsanlar sadece yaşıyormuş gibi geliyorlar. Bu dünyada resmen piyon gibiyiz sanki. Kendimi herkese uzak hissediyorum. Yakın hissettiğim de oluyor tabii ki fakat genelde uzak hissediyorum. Hep yalnız olmak istiyorum. Bu çoğu kez elimde olmuyor. Aslında çok da iyi bir şey değil biliyorum. Bazen bundan ben de sıkılıyorum. Ama kafa dengi insan bulmak çok zor. Kimseyle yakınlaşamıyorum. Çoğu kez kendimi ben uzak tutuyorum. Fakat yolda yürürken bile insanların birbirine tripli geçmesi veya görmezden gelmesi çok tuhaf geliyor. İnsanlara mümkün olduğunca nazik olmaya çalışıyorum çünkü insan olmak ve yaşamak gerçekten zor, biliyorum. İnsanın da çok değerli olduğunu düşünüyorum. Bize bunlar unutturuluyor. Robot gibi olduk artık. Bunun haricinde, bazen de kendimi dünyaya sığamıyormuş gibi hissediyorum. Dünyanın aşırı gerçekliği beni ürkütüyor ve ezik gibi hissettiriyor. Aslında koca bir hiç olduğumuzu düşünüyorum bazen. Özellikle maddi olarak daha iyi durumdaki insanların yanında farklı şekilde gelişmiş olsak da onların öyle olması koyuyor. Benim kafa karışık. Siz ne düşünüyorsunuz?