Hadi bana psikologluk yapın?

Ben de senin gibi davranıyordum aha bu ben dedim aynısı dedim bir an benim kız versiyonu falan diye

Yaşamak bir amaç değildir ama onun dışında kalan bir iki şeyle bunu telâfi edebileceğini düşünüyorum. Hiç uzun süre kendinle baş başa kaldın mı?

Uzun süre kendinle baş başa kaldığında nasıl hissettiğini soracaktım ama iyi hissediyorsun sanırım. Peki sosyal ortamlarda ilgi gören biri misin?

Çözemedim doğrusu... Gerçek hayatta seni tanısaydım illâki güzel analizler yapardım ama yazdıklarından bir şey çıkaramadım. Psikolojik danışmanlık aldın mı hiç?

Yaşama anksiyeten var sanki. Konuyla ilgili kitapları okursan bir şeyler bulacaksındır. Birkaç kitap önermek isterdim ama tam olarak bu konuda yazılmış bir kitap yok kitaplığımda.

Evet ben uydurdum aslında :D Yaşama atılmaktan korkuyorsun, konfor alanına sığınıyorsun. O anlamda söylemiştim.

Dışarı çıkıp hayata atılman. Pencereden hayatı izleyen değil, yaşayan dünyanın dinamik bir parçası olman. Korkularından sıyrılmaktan ziyade korkularına rağmen harekete geçmen. Git aşık ol. Sonra başka birine aşık ol. Yanlış kişiye güven, güvenin kırılsın. Sonra git başka bir insana güven, tekrar şansını dene. Yanlış ilişkiler kur. Yenil. Daha iyi yenil.

Çünkü motivasyona ihtiyacın var. Sana ilgili kitapları okumanı bu yüzden önerdim. Orada konfor alanından çıkacak motivasyonu bulacaksın.

Ne için mi? Kendin için tabi ki. Yaşamak için. Yalnızca doğduğun için yaşamak ve yaşamsal fonksiyonlarını ömrün boyunca devam ettirip ölmek. Ne nasıl yaşayacağını ne de nasıl öleceğini seçebilmek. Böyle bir yaşama yaşamak denir mi? Bu hayatta yapabileceklerimizin bir sınırı var. O sınıra dayanıp çizgiyi ileri taşımadan ne zevki çıkar ki yaşamın? Tek bir hayatın var, istesen de bir tane daha olmayacak. Korkakça mı yaşamak istersin cidden? İstediğin bu mu?

Bu şekilde acıması çok normal. Hata yapmaktan çok korkuyorsun. Hata yapmadan nasıl doğruyu bulabilirsin ki? Benim kedim beni ısırıyor ve tırmalıyor. Kaç oldu elimi kanattı. Şimdi onu sevmekten vaz mı geçmeliyim?

Ama yaşatacaksın. İstesen de istemesen de. Kendine karşı çok acımasızsın bak, şimdi bir şeyler açığa çıkmaya başladı. Özşefkatli Farkındalık isimli kitabı öneriyorum sana

Hahah neden bu kadar bezmiş durumdasın yahu? :D Yok olmak mümkün ayrıca, üstelik çok kolay. Ama tüm kötülükleri tüm güzelliklerle birlikte yok etmiş oluyorsun. Hiç kalıyor geriye. Bu kadar korkmamalısın yaşamaktan. Bence iyi bir psikoloğa git ve sorununun yaşamaktan korkmak olduğunu söyle ona. Eminim iyi bir rehberlik ile hayal bile edemediğin yerlere geleceksindir.

Rica ederim, hayatında başarılar. :) Bol şans.