Bazen ruhen duygusuzluktan beslenmek, bizi gerçekten duygusuz yapar mı?

Uzun uzun yazacağım ^^'
Şimdi bazen insan söylediğinin tam tersidir duygusuz olduğunu söyler ama duyguları o kadar yoğundur ki kırıldığı için yokmuş gibi davranır.
Umursamaz olduğunu söyler aslında her şeyi kafasına takar hatta o kadar takar ki gece uyku uyuyamaz.
Bazen insan mutlu , güçlü , keyfi yerinde izlenimi vermek için elinden geleni yapar ama aslında bu sadece bir maskedir.
Bazen insan oldukça neşeli güleç vs vsdir ama aslında içi kan ağlıyordur kimse görsün istemez göz yaşlarını
Bazen insan sadece bir zafer kazanmak için olmadık işlere kalkışır ama sonunda kaybettiğini anlayarak
Bazen insan gerçekliği ötekiler maskeler arkaya atar yalnızca karanlıkta ayyuka olur bunlar. Ruh bize hakkın emanetidir beden sadece kabuktur. Dunyevi şeylerin ötesinde ruh hakikati arar bildirir buldurur düzeltir. Bu dünyada adalet bu şekilde kendini hissettiririr. Her ne kadar kaçmaya çalışirsan çalış o sınavdan kaçamazsın. İnsan bir yerde enerjidir. Ve sen enerjini sabaha kadar bastır. Yeni bir şans için içini ye ama yok duygusuzum vs vs de bir gün patlarsin.

Yapar evet. Duyguların ne faydası var sanki :D