"zararın neresinden dönersen kardır" Duygusal zararlardan neden dönemiyoruz? Daha mı çok Maneviyatçıyız?

“Zararın neresinden dönersen kârdır” sözü, mantıklı bir bakışla bakıldığında çok doğru gelir. Ama özellikle duygusal ilişkilerde bu sözü uygulamak o kadar kolay olmaz. İnsan bazen açık açık zarar gördüğünü bilse de bir türlü o ilişkiden kopamaz. Bu durumun birçok nedeni var. Öncelikle, duygular devreye girdiğinde mantık geri plana düşer. İnsan sevdiği kişiden zarar görse bile ondan vazgeçmek istemez. “Değişir”, “Bunca zaman emek verdim”, “Onsuz ne yaparım?” gibi düşünceler sürekli aklı kurcalar. Bu yüzden zarar görülse bile kopmak çok zordur. Bir diğer neden ise alışkanlık. İnsan tanıdığı, bildiği şeylere tutunur. Zarar veren bir ilişkiden kopmak, bilinmeyen bir hayata adım atmak anlamına gelir. Bu da korkutucudur. O yüzden kişi, bildiği zarar yerine, bilmediği belirsizliği tercih etmez. Maneviyat da bu noktada devreye girer. Özellikle bizim toplumumuzda, sabretmek, affetmek, fedakârlık yapmak çok yüceltilir. Bazen insanlar dinî ya da kültürel inançlarla “Sabret, sonunda güzellik gelir” diyerek kötü giden ilişkilerde kalmaya devam eder. Acı çekmenin kutsallaştırıldığı bir kültürde, zarardan dönmek zayıflık gibi görülür. Toplumun yargıları da çok etkilidir. Bir ilişkiyi bitirmek, bazıları için “başarısızlık” olarak algılanır. Hele evlilik gibi kurumsal bir bağ varsa, özellikle kadınlar üzerinde “yuvayı koruma” baskısı çok fazla olur. Bu baskı da insanları zarar veren ilişkilerde tutar. Son olarak, kişi bazen kendi değerini karşısındaki insanın ona davranışıyla ölçer. “Beni istemiyorsa ben değersizim” gibi bir düşünce oluşur. Bu da ilişkiye bağımlı hale getirir. Yani kişi, kendi değerini bile başkasının sevgisine bağlar. Kısacası, duygusal zararlardan dönememek sadece bir mantık sorunu değildir. Duygular, alışkanlıklar, kültür, inançlar, korkular ve bazen de özdeğer sorunları iç içe geçmiştir. O yüzden bir ilişkiden kopmak kolay değildir. Ama yine de ne kadar zor olursa olsun, zarar veren bir durumdan uzaklaşmak, uzun vadede hem ruh sağlığı hem de kişisel gelişim için gereklidir.

Yohh biz acı sevirıh🙂