Yaşattıklarınızı yaşama düşüncesi sizi endişelendiriyor mu?

Hayır çünkü kimse yaşattığını yaşamaz

Şöyle düşündüm de ne bana çok kötü izler bırakan birileri var ne de benim yaptıklarımdan dolayı bir çekingem..
Yani kimsehe ah edemiyorum yaşasın görsün gibi ya da bana inşallah ettiğini bulursun diyen birileri sanmıyorum yoktur...
Hayat acımasız olsa da biz o kadar acımasız değiliz sanırım 😬

Genelde bir adım atarken acaba benim başıma gelse ne yapardım, ne olurdu diye düşünürüm.
Bu nedenle de, yaşattıklarımı yaşama düşüncesi beni endişelendirmez.
Bu arada, tabii ki istisnalar kaideyi bozmaz, bazen acımasız olabiliyorum.

Senden de cevap alabilir miyiz bu soruya 🤔

Kimseye olumsuz anlamda yaşattığım bir şey yok o yüzden böyle bir endişem yok.
Olumlu anlamda iyi bir şeyler yaşatmak istediklerim oldu ama karşılıklı olmayınca olmuyor.
Daha çok olumsuz yönde yaşatılan tarafım, kimse yaşattığını yaşamadan ölmezmiş sözü ise kocaman bir palavra, züğürt tesellisi
Yanına kar kalır her daim.

Kendi düşen ağlamaz, diye bir deyim var.
Ne olduğumu gayet iyi bildiğim için , tüm davranışlarımın sorumluluğunu almayı öğrendim zaman içinde.
Nitekim, beni endişelendirmesinden ziyade , hak ettiğimi bulduğum için mutlu oluyorum.

Aklımın yetmediği dönemlerde yani çocukken yapılan durumlar hariç tutulursa hayatı öğrenerek yaşattıklarım varsa yaşamak isterim ve bu beni korkutmaz. Aksine mutlu eder. Çünkü hayatım düzen içinde ilerler.