İntihar eden insanlara öyle üzülüyorum öyle acıyorum ki çünkü bu kolay bir şey değil. Nasıl çaresizlik tükenmişlik ve en önemlisi sevgisizlik yaşamışsa bir de seni anlayacak biri olmayınca galiba cana kıymak kolay geliyor… Ben de o dönemdeyim öyle yoruldum ki ne bir sağlık açısından nede aile konusunda şanslı olabilirdim. Ben pozitif oldukça insanlar beni mutsuz etti ben bedensel engelliğimle barışık oldukça insanlar benim kalbimi kırdılar. Yatalak olmadığım halde bütün ömrüm evde geçiyor 28 yaşındayım tek bir güzel anım olmaması… Bu tamamen engelli olduğumla alakası değil hatta hastalığımı pek takmıyorum kendimi çok da seviyorum bakımlıyım da. Ama artık çok yoruldum günlerimin aynı olmasından çok sıkıldım. Sürekli aklıma intihar düşüncesi geliyor benim kaybedeceğim arkamda üzülecek sevenlerim bile yok. Cesaret edemiyorum İşte cesaret…..
Güncellemeler
+1 yıl
Güncel
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer