Hayatım boyunca gerçekten yakın arkadaşım olmadı?

ilkokuldan beri bu böyle. ilkokulda bir tane yakın arkadaşım vardı, ceren. tek onu sevdim, onunla takıldım, onun takıldığı başka arkadaşları da vardı ama benim için arkadaş bir tek oydu, sonra zamanla o diğer arkadaşlarıyla benden daha çok takılmaya başladı. bu böyle. orta okulda da aynısı oldu. yine yakın bir arkadaşım vardı böyle kanka dediğiniz türden, birbirimize hep bu tarz şeyler söylerdik. sonra başka biri geldi ve o onunla daha çok eğelenmeye başladı ve beni unuttu, sonra tekrar barıştıysak da seneye sınıflar değişti ve arkadaşlığımız bitti. liseye kadar bunun farkına varamamıştım. ortaokulda imamhatipte okudum ve herkes kız olduğu için çoğu kişiyle iyi anlaşıyordum sıkıntı yok gibiydi. aynı zamanda derslerim çok iyiydi lgsde okul birincisi oldum zaten, birkaç kişiden oluşan çok eğelendiğimiz bir arkadaş grubumuz vardı. okul bitince onlar da bitti. lisede ise pandemi döneminde online dersler olduğu zaman whatsapp grubu vardı sınıfın. oradan tanışmıştık bu arkadaşımla. tamam dedim buldum işte. bana göre olan insanı buldum dedim. ama hiç öyle olmadı. 10. sınıfın başları normaldi gerçek en iyi dostlar gibi anlaşıyorduk bir de iki tane daha arkadaşımız vardı onlar da ortaokuldan arkadaşlardı. sonrasında ikimizin arasına başka bir kız daha girdi. ve o onu daha çok sevdi. beni ihmal etmeye başladı. bir süre bazı şeyleri görmezden gelmeye çalışıyorsunuz en sinirlendiğim şeyse benimle hiç bir zaman arkadaşlığını bitirmedi ya da bitirmek istememesiydi. bana hep seninle aram iyi olsun gibi şeyler söylerdi. Ama ona daha çok değer veriyordu. yemeği onunla yemeye başladı. tenefüslerde onunla dışarı çıkmaya başladı. diğer iki arkadaşımda bu arkadaşımı daha çok seviyordu. onunla aynı sırada oturmamıza rağmen ben dışlandım. o arkasını dönüp onlarla konuşup kahkalar atarken ben kitap okudum. bana tek kelime söylemeleri bile onlarla tekrar konuşmaya başlamam için sebepti. ama demediler. tüm gün - arkadaşım sen de gelsene, dönsene demediler. işte ben buna içerledim. 2 sene boyunca emek verdiğim bu arkadaşlarım tek günde sanki ben hiç yokmuşum gibi davrandılar. beni satan arkadaşımda bir dahaki sene okuldan gidecek. daha da yalnız olacağım. sanki o olmadan bir daha hiç gülemeyecekmişiö gibi geliyor, lütfen yardım edin...