Kimseyle konuşmuyorum , insanları sevmiyorum. Anormal bir şey mi?

Bu sevgisizlik nerede, ne zaman başladı sizce?

Kendinize yakın hissettiğiniz insanlar mutlaka vardır.
İnsanlar; duygulara, sevgiye acıkır.
Bu durumu yaşamayan kişilere genellikle hissizleşme durumu yaşarlar.

Etrafınızda ki insanlar boş gelebilir ama bazı insanlar olur, sohbetleri ile yeni bir ambiyans ortamı günyüzüne çıkartırlar ve daha yakın hissedebilirsiniz.

Yenilikler yeni şeyler getirir
Eski yaşamın kalıntıları üzerimizde durabilir ve bu eskiyi hatırlamamak, tekrarlanmaması için kendimizi bu şekilde korumaya almış olabiliriz. Yalnızlık ile mutlu olabilirsiniz, zamanla kalp daha fazlasını ister ve sıkılma durumlarına geçer. Sizde ki durumda bu hale doğru geçiyor. Yalnızlığı her zaman insanlar ile paylaşacak değilizKitaplar, şarkılar, ibadet, doğa, hayvanlar birçok yönlü paylaşma yolu var. Bunlar ile vakit geçirmek sizi daha iyi hissetirebilir. Anormal/Normal diyemem. Gerçek mutluluğu yaşıyor iseniz ortada bir sorun yok. Yeter ki uzun yıllara dönmesin.

İnsan doğası gereği sosyal bir varlıktır. Başka insanlarla iletişim ve etkileşim halindedir her zaman. İnsan ama aile içinde, ama okulda, ama iş ortamında, ama sokakta mutlaka birileriyle iletişim ve etkileşim içinde olmalıdır. Bundan kaçınıyorsan kesinlikle sende psikolojik bir sıkıntı var diyebiliriz. Derhal bir psikoloğa hatta belki psikiyatriste gitmen gerekir bence. Tek başına ve hiç arkadaşsız hayat geçmez, öyle hayat isana eziyet olur

Merhaba, hiçbir şekilde hiç kimseyle konuşmamak tabii ki asosyalliktir ama eğer çevrenizdeki insanlar size hitap etmiyorsa ve size kendinizi iyi hissettirmediği için böyleyseniz ama normalde iletişiminiz kuvvetli biriyse o zaman asosyal biri olmazsınız yani burada sizin herhangi bir hatanız ya da anormallik yoktur. Böyle mutluysanız mesele de yok kesinlikle. Her şeyin gönlünüzce olması dileğiyle...

Selamlar,

Tabii ki normal bir şey değil bu. Bunun sonu büyük ihtimalle asosyallik olacaktır. Eğer böyle devam edersen kendini bu şekilde toplumdan soyutlarsan ileride daha büyük sıkıntılar yaşayabilirsin. Hayata karşı birazcık daha pozitif ve atak olman lazım. Bunun sana ağır depresyonlar olabilir yoksa. Kendin bile fark etmezsin.