Dürüst olmak gerekirse, benim naçizane görüşüm, tabii ki benim bakış açısından farklı düşünen kimseyi rencide etmeden, ama aynı zamanda bu konuyu farklı bir bakış açısı ile değinmeye çalışarak ve gerçekten ne söylemek istediğimi unuttuğumu düşünüyorummmmmmmm
Biri yok onların arasında.. Yani öyle bir hayalim olmadı.. Tabii ki ailemi dışarda tutuyorum.. Onun dışında kimseye muhtaç olmadan yaşamak, sorumluluklarımı yerine getirebilecek kadar sağlık ve maddi kazancım olsun, kâfi..
Ailemle , sevdiklerimle. Gönül rahatlığı içinde gelecek kaygısından sıyrılmış bir gelecek.. Daha güzel günler için sağlığım, sevdiklerim ve ekonomik özgürlüğe ihtiyacim var.
Bilsem onunla doldurmak için uğraşırdım, öyle sandıklarım için heba etmezdim. Bu sorunun cevabını hala bulmuş değilim, bulabilir miyim onu da bilmiyorum.
Mesela sevgilimle ilk zamanlarda konuşacak çok fazla şeyimiz vardı. Geceleri en az 2 saat konuşurduk, sarhoş olup arardı uzun uzun konuşurduk, ilgiliydi ama şimdi konuşacak bişeyimiz kalmadı gibi sanırım baya monotonlaştık (4aydır birlikteyiz:(