Napacağım hiçbir şey yapamıyorum?

Çok doldum gençler. Babam 17 yaşındaykenn ben hapse girdi. Annem zaten psikolojik sorunları olan bir insan ben 5 yaşından beri hatırlıyorum ruh sağlığı hastanesine mi ne gidiyorduk artık gitmiyor heralde bilmiyorum ama ilaçlar kullanıyor. Ben lise olarak kötü bir yer kazandım kapasiteme göre çünkü darbe vs olaylar olmuştu babam tüm stresini sıkıntısını benden çıkardı 8. sınıfta hiç çalışamadım dershaneye vs yollamadı beni durumu olmasına rağmen... %10 luk dilime girdim lisede. Benim daha iyi olduğum arkadaşlar kabataş fen , Ankara fen vs yerlere gittiler ben iyi bir anadoluya gittim ama her gün dayak hakaret parasızlık iyice yıldım sonra zaten 17 de peder de hapse girdi bir abla aramızda 2 yaş olan bir erkek kardeş ve babam hapse girdiğinde 2 yaşında olan kız kardeşim bana kaldı babam sana emanetler deyip gitti. Yemin ederim babam girmeden önce intiharı düşünüyordum ciddi ciddi ama babam hiç konuşmadığım sohbetimin selamımın olmadığı adam oğlum ev sana emanet deyip gitti. Ben de emanete sahip çıkmaya çalışıyorum intihar edemem intiharı bırak ölemem. Karşıdan karşıya geçerken araba çarpamaz kendime bakmazsam aileme nasıl bakacağım? En kötüsü mezuna kaldım sınava 20 gün var ben mühendislik bile kazanamayacağım büyük bir ihtimal ablam diş hekimi oldu ben... Ben buna da eyvallah derim de zoruma gidiyor annem sürekli evden atmak istiyor beni babam hapiste değilkenki gibi ama ben onlar için yaşıyorum bilmiyorlar bunu. Babam çıkınca normalde intihar edecektim ama bir kız çıktı karşıma anlattım her şeyi ona o da söz verdirdi yapma diye ama ben bir kız için yaşamak istemiyorum tamam bir hayat kurmak isterim onunla ama güvenemiyorum kimseye zaten güvenmiyordum kimseye annem ve babamdan sonra bide bir kız aldattı beni en uzun ilişkimde (6 aylık) iyice paranoyak oldum belli etmiyorum kıza ama ne bileyim işte. Ablam zaten hiç destek olmuyor bana o da kafayı yemiş. Psikologa gitmeye başladım bundan 2 ay önce falan concerta 36 mg almaya başladım o bile bir işe yaramıyor kafamı toplayamıyorum. Psikologum uzman ama o bile diyor seni anlayamıyorum. Ben napsam bilmiyorum geleceğim hiç parlak değil ailemle aram yok zaten hepsi benden nefret ediyor nerdeyse. Arkadaşlarım beni sever yalan yok ama onlara zarar vermediğim için :) bir iki gün derdimi anlatsam hepsi bana kötü davranır ya da kendi dertlerini anlatırlar. Ben napacağım dostlar intihar edemiyorum. Geleceğim için çalışamıyorum olmuyor kafam almıyor. Kimseye güvenemiyorum napacağım. Ağlayamıyorum zaten hiç... Kafayı yiyeceğim yardım edin...