Hayatın kısa olduğunu ne zaman anlarsınız?

Aslında bunun bir noktaya kadar daima aklımda olduğunu düşünüyorum. İstediğim şekilde yaşamak için çabalıyor, hayata geliş amacımız farkında olarak yaşamımı sürdürüyorum. Sadece son zamanlarda daha bir hissediyor gibiyim bu kısalığın. Herhangi bir sebepten değil de karşılaştığım sorun ve sahip olduğum düşünceler şu sıralar bu yönde. Halihazırda bir sınav uğruna ertelediğim ve yapmak isteyip yapamadığım bir sürü şey var ve bunun bir son bulmasına çok az bir zaman kaldı. Bu sebeple kıymetini anlıyorum ki insanın bir odaya kapatılmaması ve eylemlerinin sınırlandırılmaması ne güzel şeymiş. Düşüncesel anlamda bile özgür olmayı, beni gerileten bir sorumluluğun olmamasını fazlaca özlemiş durumdayım. E haliyle bu durumun içinde olmak da bazı şeylerin kıymetini anlatıyor insana. Hayatta bana adanan sürenin memnun bir şekilde sonlanmasını istiyorum ve bunun olması için de çabalıyorum. Çünkü biliyorum ki nefes almak bana hak görüldüyse kendi benliğim adına yaşamak için büyük sebepler mevcuttur.

Daha dün çocuk olduğun aklına gelince hayatın kısa ve kuşların uçuyor ve Ölüm haberi aldığımda Canının yandığı yerde hayatın kısa ve boş olduğunu anlıyor insan. O yangın zamanla da ya ezip geçiyor ya da delip geçiyor ama mutlaka geçiyor