Hayır, görmedim. Anne terliğini şiddetten saymıyorum ben. Sayacak olsa hala şiddet görüyorum derdim 😅 annemle çok uğraşırım, onu çok kızdırırım haliyle o da bana hala terlik atıyor 😅
Benim pederden yediğim dayaklar burdan İstanbula yol olur. Fındık çubuğunu bilen bilir acıtmaz yakar. Darbe gelmeden önce fuyytt diye bir ses gelir ah ne dayaklar yedim ahaha. Aksiydim ben ama çok hak ediyordum. Şimdi gülerek hatırlıyorum hiç travma yaşamadım ne bileyim herkes aynı olmuyor sonuçta. 😃
Bazı şeyler çok abartılmaya başlandı. Yani ben şu aileden ne gördüysen onu yaşarsın olayına asla inanmıyorum. Dayım evladına bir tene fiske vurmamıştır el bebek gül bebek büyüdü ama şu an ölsün diye dua ediyorlar o derece bir hale geldi çocuk. İçsel bir şey bu herkes aklı ermeye başladığı zaman bir seçim yapıyor ya iyi şeyler, ya kötü şeyler. Tamamen kişinin kendi rızası ile yöneldiği durumlar. Anam böyle yaptı babam böyle yaptı ben de öyle yapmalıyım değil bu durum "bana göre"
Yok hayır görmedim ben küçük yaşta babamı kaybettim, kendi ayaklarımın üzerinde durdum, topluma faydalı olmak için saygıyı hiç bir zaman elden bırakmadım masumdum çünkü, çok fazla dialoğa girmezdim insanlarla aileme hiç bir zaman şikayetten birini getirmedim böyle yetiştim ben.
Yerinde ve ölçülü bir can yakışın kontrol altında tutmak için gerekli oldugu düşünüyorum. Bunu şiddetti savunmak için söylemiyorum. Farklı yöntemlerle de olsa korkulan kişiye ihtiyaç duyuluyor ( klasik baba figürü mesela).
Önemli olan şey çocugun yapacgı yanlış bir davranışta kendisini rahat hissetmemesi, herhangi bir şekilde bir yaptırımla karşılaşacagını bilmesidir.
Her yetişme, büyüme ortamı aynı olmadıgı için güzel sözlerle, terbiyeyle vs yetiştirin diyemiyorum.
Gunumuzde bu şekilde yetiştirmek daha kolay. Çünkü sokak hayatı bitti. Çocuklar bir apartman dairesine tıkılmış şekilde yaşıyor. Dışarı çıkması bile artık parka veya avm lere gitmekten öteye gitmiyor. Bu süreçlerde de anne baba sürekli yanında oldugu için çocuk arkadaşlık kuramıyor ( iyi arkadş veya kötü arkadaş). Bu yüzden ebevenylerin çocuk üzerinde ki kontrolü çok daha fazla gunumuzde. Bizim jenerasyon sokakta misket oynayan son nesildi sanırım.
Evet maalesef öyle. Bu yüzden bşrçok kğltürel değerimizi kaybediyoruz. Şehir ve apartman yaşantısı insanları bireysel yaşamaya zorluyor. Oysa ki insan sosyal bir insandır. Bu bireyselliği kaldıramayan kişilerde de zamanla psikolojik deformasyon meydana geliyor. Ruh sağlığı bozuluyor :F
Günümüz o anne terliğini görse, hani şu TV de yayınlanan gündüz programları var ya; işte oralarda hep anne vahşeti diye gösterilir 😄 Oysa ki, o terliğin tadı baskaydı 😄
Abime şey demiştim, hele bunlar senin iyi günlerin. Yaşlanınca sen 77 yaşında olacaksın ben 70. O zaman senden güçlü olurum ve bastonunu çekip seni düşürürüm 😬🤣😅😅
Şiddet, sadece fiziksel olarak değil, sözlü şiddet de bence kötü etki bırakır.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
+1 yıl
Evet babam beni kayışla sopayla dövdü yumruk attı tokat attı 7 8 yaşındayken bizim mahallede bir abla vardı onunla beraber gezmeye gittiydik döndüğümde zincirle dövmüştü