Ruhunuzu neyle beslersiniz?

Ruhun beslenme sürecine pek dahil olamıyor insan ne yazık ki, tek yapabildiğimiz yön vermek.
Bu zamana kadar benim için bu yön verme sürecinin temeli, acılarımdı. Akabinde çıkardığım tecrübeler, devamında beni psikoloji alanında uzmanlaşmaya yönelten soru işaretleri. Bu sorulara bulduğum yanıtlar, yanıtların getirdiği bir diğer sorular ve hepsinin karışımı olan, nihai zihin çorbası.
Hepsi birer merdiven basamağı. Ne zaman motivasyonum düşse, bu basamakları en baştan çıkıyorum.
Ne yapmam gerek, sorumluluklarım neler, geçmişte neler yaşadım ve gelecekte ne bekliyorum. En önemlisi de; bu hayatta her koşulda yalnız olduğumu hatırlatmam kendime.
Mecbursak bu hayatı yaşamaya, o motive kaynağını söküp çıkarmamız gerekiyor bu bahsettiklerimden.

Ruhun gıdası bizi bizden iyi bilenle (Rabbimizle) aramızda ki bağı asla koparmamaktır (ibadet ve dualar).
Ancak bu şekilde daimi huzur bulur ruhumuz.
Geçici huzur ise aile, dostlar ve arkadaşlarımızdır. Çünkü herkes bir yere kadar sana eşlik edip huzur verebilir bir nokta dan sonra ayrılıklar başlar. Kimi vefat eder bırakır gider, kimi diyar değiştirir terkeder. Kimi seni anlamaz terkeder kimini de sen terk edersin bu uzarda uzar. Odana geçince bir sen bir de seni en iyi duyacak olana el açar dua edersin ya , seni asla 2 dünyada yalnız bırakmayana. İşte huzur.. 🙏🤗

Dua ile.