Bu aralar en çok istediğim şeylerden biri komple yalnız kalmak sadece ben ve kitaplar olsun. Bu cehennemi bir tek ben yaşayım başkasına dair hiçbir sorumluluk almıyım istiyorum. Samimiyetsiz ortamlarda bulunmuyayım. Kendimi savunmıyayım istiyorum. Rekabet etmeyeyim. Huzurlu bir hayatım olsun istiyorum. İnsanlardan uzaklaşmaya çalışmak bu kadar mı zor olur? Hatta kendimden de gideyim ama rahat olayım. Şeytan bile beni yalnız bıraksın.
Hayatınızdaki tüm insanları kendinizden uzaklaştırmak istediniz mi hiç?
Bu bir hata bence, ben de denedim. Güzel mi evet ama olmuyor geri dönmek zorundasın ve dönünce daha da zorlaşıyor. İnsanlara ve kendine yabancılaşıyorsun. Ne yaparsın yapın insanlardan kendinizi soyutlamayın kendinizi mahvedersiniz
Kendimi bildim bileli yalnızlığı oldukça çok sevdim. İçten içe bunu arzuladım. Sadece buna adım atmak için şartların oluşması lazımdı.
Önce sosyal çevremden yavaş adımlarla uzaklaştım. Tüm arkadaşlarımdan kurtuldum. Ardından hayatımın en büyük problemi ailem kalmıştı. Onlar bana gitme fırsatını her daim veriyordu. Çünkü sıklıkla tartışma içine giriyorduk. Uygun bir zamanda yıllarca birikmiş öfkemi çıkardım. Bu hayatımın dönüm noktası oldu.
Hepsine kırıcı kelime kullanmadan onların hatalı olduklarını yüzüne vurdum kendimle alakalı hobiler geliştirdim ve yaptım ama sadece hobilerde değil hedefler koydum ve ilk başlar çok sıkılsan üzülsen bile zamanla alışıyorsun ve daha eğlenceli sakin rahat insan oluyorsun çünkü çevrende seni üzecek potansiyel insan olmuyor ve bir şey yaparken en azından müdahale edip seni kıskanıp alttan alttan senin fikirlerine girip seni frenleyecek insan yoktur insanlar sadece omuzuna ağırlık yapar bu ağırlıklardan kurtulup başını yukarıya kaldırırsan ilerleyebilirsin ama yinede insanlar önemlidir o tür insanlarda mantıklı kültürlü akıllı insan olursa tabi kendince iyi insan değil genel olarak iyi insan olacak sıkıştığın ya da dert yanacağın zaman destekleyici pozisyonda ve seni frenlemeyecek çokta konuşmayacağınız cıvığı çıkarılmayacak insan gerekli akıl hocası gibi düşün
İstedim ve bir dönem bunu da yaptım. Aslında o dönem için çok güzeldi hala da güzel bence ama insanlardan uzaklaşıp bunda huzur bulunca tekrar insanlarla bir arada vakit geçirmek size zulm geliyor.
Bu yüzden lise bittikten sonra arkadaşları engelledim veya aradıklarında açmadım 1 2 tanw var onlarlada aynı semtteyiz diye yolda görünce selamlaşırız o kadar
Uzunca bir zaman olduğu için sıkıyor bazen kafam rahat olsada Can sıkıntısı oluyor artık biraz daha sabrediyorum askerliğe 1 aydan az kaldı bakalım daha sonrasında direk evlilik yapmak istiyorum yılların birikintisi patlar onla gezerim tozarim sohbetler falan filan öyle yani