Merhaba Bilemedim aslında. Bazen öyle şiddetli bir kavganın içinde olduklarını gözlemliyorum ki inanılmaz bir seyir zevki ile dayıyorum sırtımı arkaya. Duygularım bu savaşın hep kazananı oldu aslına bakarsanız. Mantığımın geri planda kalma isteğinin bir sonucu olsa gerek. Pişman mıyım? Eh bazı zamanlar haddinden fazla. Not:Bunu yazdıran mantığım :)
Eskiden olsa duygularım daha ağır basar ve bu kavgayı kazanırdı. Fakat şimdilerde böyle değil. Artık mantığım, duygularımı çok daha iyi yönetiyor ve üstün geliyor. Ben mantığımın her türlü kazanacağını düşünüyorum.
Mantığım. Çünkü ne kadar duygularım yoğun olsada sonucunu düşünüp hareket etmem gerektiğimin farkındaydım. Duygularda belli bir azalma görülebilir bunun sonucunu hayatım boyunca katlanmal istemiyorum. Duygum aklıma düşürür mantığım da kendince doğru olan cevaba götürür. Bende ona göre hareket ederim.