Ya lütfen bakın, çok mu kırıcı olmuş?

Üzülüyorum ama onla konuşmayı midem kaldırmıyor. Bu çocuk benden hoşlanıyor güya. Benle dalga geçen, beni kıskanan, milletin içinde gömmeye çalışan bir kızla sohbet ediyor. Kız erkeklerin ortasında bana camsil gibi gülüyorsun yok ters ters göz döndürmeler. Yok onun yaptığını ben de yaparım ne var ki demeler. Şevval ne kadar çirkinsin, Ömere nasıl bakıyorsun, Ömer sana nasıl bakıyor demeler... Sonra da elimde olan her şeyi almaya çalışmalar. Ömere anlattım bunları. Görüyor kızın ne kadar iğrenç olduğunu. Kız sınıfta sevgilisinin kucağına oturuyor, Omerin kankasina kendisini taşıtıyor. Erkeklere bana çikolata alır mısın diyor. Bunları görüyor anlamıyorum nasıl midesi kaldırıyor böyle bir kızla konuşmayı. Bir de bana diyor ki utanmadan iftira atıyor birinden hoşlanmıştır da bırakmıştır. Ben o kadar basit miyim! Bu çocuk beni 1. üzüşünde, arkadaşlarının benim "türbanımla" dalga geçtiğini anlattı. Ve bu bana aşık olan çocuk, annem zaten kapalı diyen çocuk o kızın eşarbı yüzünden ezilmesine arkadaşları arasında izin vermiş, bir de bunu anlatıyor. Sinirden ağlayacağım. Birini adam yerine koydum o da beni her şeyde taklit eden bir kızın elinde gezecek. Yazık yahu, ne hakkım var bu kadar sinirden ağlamaya!