Kıymetli birini dinliyorsam ânın kıymetini de bilip cidden o insanın gözlerinin içine dalarak dinlerim. Düşüncelere dalmam. Bunun için yalnız kalmalıyım veya pek de mühim biri olmamalı muhatabım. Ya da kıymetli biri beni dinleme moduna geçmeli ki kendimi anlatacak kadar dalmış olmalıyım..
Bir ara bu bende oldukça vardı ve artık sohbeti kaçırır olmuştum düşünmekten. Konuşulan konulara göre değişiyor benim için. Gerçek anlamda fazlaca önemsediğim ve beni üzen bir şeyse çok fazla dalıyorum. Dalıyorum ancak eskisi gibi konuşanı dinlemeyi kaçıracak kadar değil.