Başlıkta da söylediğim gibi her şey çok değişti. 9 sınıfta herkesle le iyiydi aram, herkesle güzel geçinirdim falan ama arkadaşlık ilişkilerini çok önemsemezdim çünkü hedeflerim vardı, video içerikleri üretiyorum fakat koronadan sonra benim hayatımda her şey çok değişti.
Yeni sınıfımın başlarında yine sınıftakiler ile konuşur ederdim fakat şu son zamanlarda farkettim ki herkes birbiri ile samimi iken ben kimseyle değilim. Sınıfta yazıştığım ettiğim kimse yok. Sınıfta bir şey konuşuluyor bende bir şey diyeceğim zaman kimse kale almıyor beni. Bunun nedeni de ne tam olarak bilmiyorum ama sınıfın başlarında bana bir şey deninince veya ben bir şey derken saçmalıyordum, konuşurken cümleyi tam kuramıyordum. Buda koronadan sonra olmuştu bende. Neyse işte Eski sınıfımdan anlaştığım birkaç kişi vardı onlarlanda eskisi kadar samimi olduğumu düşünmüyorum. Normalde böyle şeyleri kafaya takan biri değildim ama dediğim gibi her şey çok değişti, sanki gözüm yeni açıldı gibi. Hayatımı sürekli sorgulamaya, geçmişte yaşadığım şeyleri düşünmeye başladım. 2 kere psikiyatri ye gittim ve ilaç kullanmaya başladım. Sürekli evdeyim, 17 yıllık mahallemde herkes birbiri ile samimi iken ben kimseyle değilim. Nedenide dediğim gibi eskiden hedeflerim vardı video çekiyordum, spor yapıyorum ve böyle şeyleri hiç düşünmüyordum fakat hiçbir aktivite kalmayınca artık böyle şeyleri düşünmeye başladım. Mahalledekiler beni tanır ama merhaba meraba onun dışında çok bir samimiyetimiz de yok. Şuanda ne yapacam bilmiyorum. Her ortamda kendini sevdirebilecek biriyken şimdi sınıfta kimse sevmiyor beni. Seven 1,2 arkadaş var onlarda gerçekten seviyor mu bilmiyorum. Şuanda ne yapacam bilmiyorum, bir çıkmazsın içindeyim. Dersler de iyi değil, hocaların tabiri ile serseri bir öğrenciyim
Yeni sınıfımın başlarında yine sınıftakiler ile konuşur ederdim fakat şu son zamanlarda farkettim ki herkes birbiri ile samimi iken ben kimseyle değilim. Sınıfta yazıştığım ettiğim kimse yok. Sınıfta bir şey konuşuluyor bende bir şey diyeceğim zaman kimse kale almıyor beni. Bunun nedeni de ne tam olarak bilmiyorum ama sınıfın başlarında bana bir şey deninince veya ben bir şey derken saçmalıyordum, konuşurken cümleyi tam kuramıyordum. Buda koronadan sonra olmuştu bende. Neyse işte Eski sınıfımdan anlaştığım birkaç kişi vardı onlarlanda eskisi kadar samimi olduğumu düşünmüyorum. Normalde böyle şeyleri kafaya takan biri değildim ama dediğim gibi her şey çok değişti, sanki gözüm yeni açıldı gibi. Hayatımı sürekli sorgulamaya, geçmişte yaşadığım şeyleri düşünmeye başladım. 2 kere psikiyatri ye gittim ve ilaç kullanmaya başladım. Sürekli evdeyim, 17 yıllık mahallemde herkes birbiri ile samimi iken ben kimseyle değilim. Nedenide dediğim gibi eskiden hedeflerim vardı video çekiyordum, spor yapıyorum ve böyle şeyleri hiç düşünmüyordum fakat hiçbir aktivite kalmayınca artık böyle şeyleri düşünmeye başladım. Mahalledekiler beni tanır ama merhaba meraba onun dışında çok bir samimiyetimiz de yok. Şuanda ne yapacam bilmiyorum. Her ortamda kendini sevdirebilecek biriyken şimdi sınıfta kimse sevmiyor beni. Seven 1,2 arkadaş var onlarda gerçekten seviyor mu bilmiyorum. Şuanda ne yapacam bilmiyorum, bir çıkmazsın içindeyim. Dersler de iyi değil, hocaların tabiri ile serseri bir öğrenciyim
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer