
Ne dersiniz?

Hayat bir meşgale, ama herkesin de bir heybesi var.
Görünmez bir heybe o, güzellikleri ve ruhani dinginlikleri içerisinde barındırıyor, kimisi de öfke, kin, affetmeme (hoş, affetmek de bize değildir ya), küs kalmak, üzmek ve incitmekleri dolduruyor heybesine. Onlarla mutlular belki de...
Ne olursa olsun, zaman içerisinde birikenler ve bizlerin topladıkları hayatın gidişatında '' biz '' oluyor. Eğer ki fevri ve ani kararlarla birilerini kıran, inciten, canını yakan ve daima kötülük içeren davranışları öyle ya da böyle yapıyorsa biri, o zaman hayatın gidişatında o davranışları karakteri oluyor. Yine keza, güzellikleri ve tebessümleri biriktiriyorsa kendisi onlara dönüşüveriyor.
Bu yolculukta güzellikleri ıskalamak yahut kötülükleri çekmek ve yapayalnız kalmak da bizlerin elinde, nahif detaylara takılıp tebessüm etmek ve daima gönüllerde hoş bir rayiha bırakıp öyle hatırlanmak da elimizde. Rabbim iyi hatırlanan, iyi hatırlayan ve dimağlarda hoş birer rayiha bırakanlardan eylesin bizleri.
Amin, sizden de.
Çok doğru...
Her zaman söylerim "Bakmak var, görmek var" diye...
Her bakan, göremez...
Kim bilir belki de herşeyi görmememiz gerekir, görmek de bir nasip işi ve nasibimiz kadar görüyoruz kim bilir..
Cevap
2Cevap
Doğru bizim içinde deneyim oluyor ama ben bardağın dolu tarafından bakmayı severim
Yakalayabildiklerimi yakalıyorum
Olmuyor
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?