İntihar hissi sizce geçer mi?

Aslında değindiğiniz noktaya asla insanlar dikkat etmiyor.
Siz '' kıymet görmekten '' bahsediyorsunuz, aileden de bunu göremeyince dış dünyadan bekliyor, oradan da göremeyince bu sonuca ulaşıyorsunuz...

Sevdiğiniz biri var, doğru mu? O da sizi seviyor o zaman, sorsam '' evet çok seviyor eminim '' mi diyeceksiniz? Anlattığınız durumda kimse sizin halinizi sormuyor, irdelemiyorsa o seven falan değil, burada anlaşalım önce.

Ailenizi seçemezsiniz, doğru. İşini almış bir kişi, ailesini seçemese de arkadaşlarını seçebilir. Burada seçici, eleyici ve istikrarlı olmalısınız. Çok mu biliyorum? Estağfurullah, koca bir hiç olan bir müminim, ama şunu düşünüyorum ki, seçicilik daima kaliteli insanlarla muhatap olmayı doğurur. Yalnız kalma ihtimalleri hep vardır ama o anlarda '' eyvah, tıkıldım kaldım, yapayalnızım '' demek yerine, '' ben kıymetliyim, kıymetimi bilenle kıymetleneceğim '' diyerek sıyrılmanız gerekir o ruh halinden.

Ve, inanç yaşamın özüdür, bunu unutmayın.
Kalpler ancak O'nu anarak huzur bulur. Çok kişi gördüm etrafımda mesela, huzursuzluklarının daimi kaynağı dünyaya dair evhamları, düşünceleri ve dünyaya dair tutkun halleriydi. Bir telefon modeli için dünyayı kendine zehir eden binlerce insan var bu ülkede, bir kıyafet modeli için sabahlara dek uyumayan gençler var bu ülkede, hiç olmayacak ve zaten uygun da olmayan bir durum için yıllarını gözünü kırpmadan hiç eden insanlar var bu dünyada...
Biz, ancak kul olduğumuzu bilir, bizi hak etmeyenden sıyrılırsak kıymetleniriz, etmeyecek değerlere tutunarak değil.

Adını bile ağzıma almak istemediğim eylemden vazgeçin, bu sizin kıymetinizi aldığı gibi, O'nun katında da zora sokar, bu bizlere yakışmaz kardeşim.

Senin kabahatin değer vermeyi hak etmeyen insanlara gereğinden fazla değer vermek. Bundan sonra yapmamayı dene. Sevgilin sana değer vermiyor mu mesela? O zaman neden hala sevgilin birader? Sana değer vermeyene sen de değer vermeyeceksin. Bir tane hayatın var onu en kaliteli şekilde yaşayacaksın. Sana değersiz hissettiren herkesi hayatından çıkar. Az insan çok huzur. Önce kendi kendine yetmeyi öğren. Sonra da senin ona vereceğin değeri gerçekten hak eden insanları hayatına almaya lütfet.