Çok bunalınca intihar düşünüyor musunuz?

ailem gerçekten benim için elinden geleni yapıyorlar mutsuz olacağım bir durum söz konusu değil. ama okulum bitişinden beri eve kapandı. Bakkala bile giderken çok güçlük çekiyorum sanırım öz güvenimi kaybettim. hiç birşeyden zevk almıyorum insanlarla iletişim kuramıyorum çoğunlukla bunalım içindeyim ve çok sinirleniyorum en ufak birşeye bile öfkeliyim durduk yere ağlama krizlerine giriyorum sanırım şiddetli depresyon evresindeyim ama bu bunalımlar bazen aşırı olabiliyor artıyor ara ara ve intihar düşünmeye başladım hayattan hiç zevk almıyorum hep enerjim düşük şurdan kalkıp dürülü kıyafetleri odama götürmeye mecalim yok bu halimden gerçekten çok nefret etmeye başladım kendimi çok kötü hissediyorum destek almam gerekiyor galiba ama benim konuşmaya anlatmaya bile mecalim yok biri bana bir şey sorduğun da cevap bile veremiyorum sanki konuşmayı unutmuş gibi içimde gram istek heves yok çok zor konuşuyorum biri beni istediği kadar dinlesin kendimi anlatmak sorunlarımdan bahsetmek bile istemiyorum çünkü sorunlarım da yok benim gibi ruh hali yaşayan ve bunu sonunda atlatabilen var mı ben inanmıyorum atlatabileceğimi