Bazısından korkarım; ama özellikle Ramazan'dan önce buluştuğum ve yıllarca birlikte gezdiğim arkadaşımın, sürekli benden para koparması olayını yaşamaktan korkuyorum. 3 aydır biriktirdiğim 300 lirayı, 2 günde bitirmesi nedeniyle sinirlerim çok bozuldu. Stres, üzüntü ve sinir krizi tavan yaptı. Krizin ikinci günü, yolda arabamla az kalsın kamyonun altına giriyordum!!! Her buluşmada benden para koparıyor diye, 20 liradan fazla para taşımama kararı aldım; ama yine koparacak korkum var. Yolda karşılaşasım gelmiyor, bütün aramalara yanıt vermeyeceğim.
Korkmuyorum. Ne karmaya inanıyorum, ne de eden bulur lafına. Kendi yaşadıklarıma baktığımda kimseyi o derece üzdüğünü ya da üzmediğimi sanmıyorum. Benim suçum neydi ki mesela? Veya başta hiç bi şey yapmadan bunu yaşayan kişi, suçunu ön ödemeli mi ödüyor ya 😂
Keske başkalarına yaşattığımi bana da yasatsalardı diyorum bazen.. Örneklemek gerekirse ben beni karşılıksız sevene hep anlayışlı ve nazik oldum hoşgörülü yaklaştım ama aynı duruma ben düşünce aynı davranışları göremiyorum..
Yasattigimizin aynisini yasamak olmasada yaptigimiz iyilik ya da kotuluklerin oyle ya da boyle 5 ya da 10 yil icinde eninde sonunda bize geri dondugune inaniyorum o yuzden birine bir kotuluk yapmaktan cok cekiniyorum.
Yasattigimi yasamaktan korkmuyorum muhakkak haketmistir diye dusunurum ama ya haketmediyse kendim degil ama zevdiklerimden bunun acisi cikar diye cok korkarim
Kötü bir şey yasatmadim ya bir şey hariç ondan çok korkuyorum işte hatta onuda söyleyim aşırı temiz seven birine ümit verdim reddettim defalarca. Evet pişmanım...
Korkuyorum, bir zamanlar sevdigim cocuk, ulke değiştirdi benim ile zaman gecirmek, tanismak icin ve sonu husran oldu, ayrildik ve bitti, devami gelmedi. Ve bir sekilde kotu bitti. O yuzden hep korkarim ya ben de oyle kalakalirsam diyerekten.
Bu zamana kadar hic inanmazdim ne alaka falan diye o kadar kotu sey yaptim 1 yildir yasattimj yasiyom hata 10 katini falan o zamandan beri kendi halimde takiliyom