Konuşurken ellerimi ve kollarımı çok kullanırım. Bazı kişilere tuhaf geliyor bu ama bana değil. Ne abi yani, kendimi hem konuşarak hem de böyle hareketlerle ifade edebiliyorum. 😅 Daha hoşuma gidiyor.
Tabi ciddi ortamlarda o konuda kendime biraz hakim oluyorum.
Paraya ve mal mülke hiçbir değer vermemem elimde imkan olduğu halde çok çalışıp çok para kazanmak istemiyo olmam garip geliyor genelde. Ben bana yetecek kadar kazanıp kalan vakitlerimi kendime ayırıyorum. Lüks araç istemiyorum ortalama bi araç var lüks mekanlara asla gitmem sosyal medya kullanmam lüks evde yaşamam. Kısacası her şeyi bana yettiği kadar alıyorum fazlasını gereksiz buluyorum. İnsanlar aptalsın mantıksızsın diyo genelde ama bana da diğer insanlar fazla görgüsüz geliyor mal mülk uğruna tüm ömürlerini çalışarak geçiriyorlar. Bakamayacaklarını bildikleri çocuklar yapıp onları da rezil ediyorlar
Açık konuşmak sanırım bazen bunu tuhaf buluyorlar ama ben doğruları söylemekten yanayım Toplumuz ne yazıkki biraz bu konulara aykırı olduğu için tuhaf geliyor
Klavyeyi çapraz kullanmam genellikle gören arkadaşları şaşırtıyor mesela ama ben oldum olası o şekilde kullanırım. Kapıyı 2 kere çalarım genellikle yani çocukluktan gelen alışkanlık. Fazla otoriter ve hırslı bulunduğum zamanlar da oluyor yani hayır dediğim bir şey hep hayır olur ve başladığım işin dn iyisini yapmaya çalıştığımdan ve pes etmediğimden bu kadar karanlığa şaşıran arkadaş sayım bayağı fazla. Ama ben bütün bu davranışlarımdan da gayet memnunum.
İnsanları dinlerken dinlemiyormuş gibi görünüyormuşum ama aradan geçen uzun zaman sonra eee şunu anlatmıştın ne oldu dediğimde şaşırıyorlar dinlemiyor gibiydin diye ya da hiç dinlememiş gibi dururken iki saat sonra şöyle yapsan aslında hallolur sorun dediğimde.
Çok konuşmayı sevmiyorum "kısa ve öz" Ketumum duygularımı belli etmiyorum Kolay kolay kimseyle samimi olmam, tartışmaya girmem, mesafeliyimdir, seçiciyim bu konuda samimi olunca işin boyutu değişir. Çenem düşer, duygularımı belli ederim vs Bu yapım tuhaf geliyor insanlara yadırgıyorlar birazda bakışlarım etken tabi bazen ben bile kendimi tuhaf hissediyorum neden böyleyim diye😆
Yaşam biçimi, hayattan beklentilerim konusunda da alışılmışın dışındayım. Herkesin güldüğü bana komik gelmiyor ama kırılmasın diye gülüyorum zevkleri eğlence anlayışları da ters geliyor. Yalnızlığı seviyorum insanlarla yakın temas kurmak çok fazla samimi olmak beni huzursuz ediyor kalabalık ortamları çok fazla sevmiyorum olabildiğince uzak duruyorum. İnsanlar canavar gibi geliyor
Yalnızlığa aşık oluşum sanırım, insanlar bunu tuhaf buluyor fakat aldığım keyifi ve huzuru ben biliyorum. En çok kendimle kaldığımda dinlendiğimi hissedebiliyorum.🤷♀️
Bazen düzen ve simetri takıntım olduğu için bu bazı insanlara tuhaf gelebiliyor. Ne kadar huylusun vs gibi tepkiler alıyorum ama elimde olmuyor maalesef. Can çıkar huy çıkmaz derler bu huyda bende böyle kalacak ben kabullendim.
İnsanları görünce hıçkırmam, ilaç kullanıyordum. Receteyi ihmal ettim, süresi dolmuş. O yüzden arada geliyor, insanlar trene bakar gibi bakıyor. Bu psikolojik bir rahatsızlık diye diye ömrümden ömür çaldılar.
Vaaaar😂😂😂 Kendim de tuhaf buluyorum zaten😂😂gayveyi soğutarak içmek. İşyerine enerjik ve pozitif olalim diye dans ederek girmek.. gün içerisinde tütsü yakıp her yeri dolaşmak 😂😂
Adım atsam tuhaf buluyorlar. Çünkü herkesin yaptığı şeyleri yapmıyor, herkesle aynı amaçlar uğruna hareket etmiyor, aynı şeylerden zevk almıyor, aynı hayalleri kuröuyor ve aynı dünyada yaşamıyorum.
sürekli gülmemi bekliyorlar biraz gülmesem hemen bir sorun olduğunu düşünüyorlar ama bence hep gülmek zorunda değilim sonuçta gülerek doğmadım ağlayarak doğdum ben