Aslında çok enerjik, heyecanlı, mutlu, hayallerini gerçeklestirmek için ülke değiştirme cesaretinde bile bulunmuş, herşeyi kendi başına halletmek için çabalayan bir insanım.
Öğretmenlik yapıyorum, bıraksanız yüzlerce insana son derece özgüvenli ve kendinden emin bir ses tonuyla çok güzel sunumlar yaparım.
Ama bir arkadaş ortamına katıldığımda; bir etkinliğe, doğum gününe, bir organizasyona vs katıldigimda; hatta bazen telefonda biriyle konuşmam gerektiğinde bile aşırı anksiyetik endişeler içinde buluyorum kendimi.
Ve hiçbir şekilde o girişken, özgüvenli insan çıkmıyor içimden.
Neyden korksam hep onun üstüne giderim, çünkü cesaretin korkusuz olmak değil, korkuya rağmen onun üstüne gitmek olduğunu düşünürüm. Mesleki anlamda bunu yapabiliyor olmama rağmen sosyal ortamlarda bunu yapamıyor, adeta çocukken hissettiğim gibi bir çaresizlik kapanında sıkıştığım bir yerde buluyorum kendimi.
Bunu başka yaşayan ve içinden çıkabilen var mı merak ediyorum?
Yıllarca kendimi kişisel olarak geliştirmek için hep uğraştım, terapiler aldım, bu konuda da oldukca yol katettim ama hâlâ içimdeki o sosyallesememenin hissettirdiği çocukluk çaresizliğini ya da dışlanmışlık yaşama korkusunu atamıyorum üzerimden.
Öğretmenlik yapıyorum, bıraksanız yüzlerce insana son derece özgüvenli ve kendinden emin bir ses tonuyla çok güzel sunumlar yaparım.
Ama bir arkadaş ortamına katıldığımda; bir etkinliğe, doğum gününe, bir organizasyona vs katıldigimda; hatta bazen telefonda biriyle konuşmam gerektiğinde bile aşırı anksiyetik endişeler içinde buluyorum kendimi.
Ve hiçbir şekilde o girişken, özgüvenli insan çıkmıyor içimden.
Neyden korksam hep onun üstüne giderim, çünkü cesaretin korkusuz olmak değil, korkuya rağmen onun üstüne gitmek olduğunu düşünürüm. Mesleki anlamda bunu yapabiliyor olmama rağmen sosyal ortamlarda bunu yapamıyor, adeta çocukken hissettiğim gibi bir çaresizlik kapanında sıkıştığım bir yerde buluyorum kendimi.
Bunu başka yaşayan ve içinden çıkabilen var mı merak ediyorum?
Yıllarca kendimi kişisel olarak geliştirmek için hep uğraştım, terapiler aldım, bu konuda da oldukca yol katettim ama hâlâ içimdeki o sosyallesememenin hissettirdiği çocukluk çaresizliğini ya da dışlanmışlık yaşama korkusunu atamıyorum üzerimden.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer