Günaydın. İnsanlar bize bir çok şey öğretti. Yeri geldi bizde öyle. Peki bu tecrübelerden bir ders çıkardık mı? Aynı hatalara devam mı ediyoruz yoksa düzen var mı?
Kişi kendinden mi bilir işi? Yoksa yaşadıklarından mı?
Kendini fark edesiye kadar yaşadıklarından, kendini fark ettikten sonra kendinden bilir. Olgunlaştıkça karşı tarafı ya da olayları suçlamaktan ziyade buradan ne çıkarmalıyım ne eksik ya da neyi fazla yaptım diye kendini sorguluyorsun. En azından ben öyle yapıyorum çoğu zamanda işe yaradığını söyleyebilirim.
Şahsen aynı hatalara devam etmek kişiliğimde benimsediğim fikir ve felsefeye ters düşer. Bu sebeple gerçekten hata yaptığım ve dibe battığım zamanlar da o yanlışı tekrarlamamak konusunda fazlaca kararlı oluyorum. Hata yapmaktan daha korkunç bir şey varsa o aynı hatayı tekrarlamaktır bana göre. Kendi yaşantımdan ve tecrübelerimden de çıkardığım yargılar var başkalarının tecrübeleri üzerinden de. Karma olduğunu söyleyebilirim. Sonuçta hayatımızda illa ki 3-5 kişi var ve hayatı onlarla yaşadığımız için bir noktada onların tecrübesi onları anladığımız ve onların anlattığı kadarıyla bizim de tecrübemiz oluyor.
İkisi de mümkün bence. Tecrübenin nereden geldiği önemli değil. Ya kendi yaşadıklarından ya da dışarıdan gördüklerinden, hiç fark etmez. Tecrübe, tecrübedir...
Bazen kişi kendinden bilir işi gibi ithamlara maruz kalabiliyoruz. Ama sadece sığ bir düşünceden ibaret. İnkar edilemez; ancak tamamen de geçerli değildir. Oysa yaşadıklarımız, daha etkili diye düşünüyorum.
Yaşadıklarından bilir işi ve insanların kendi yaşadığı kötü olaylarını yakınlarının da yaşamalarını istemedikleri için onlarada tavsiyeler verir. Valla o yaşadıklarını da kendi yaşadığı için kişi kendinden bilir işi denebilir
Kişi kendinden bilir diyenleri anlamıyorum ya hayır yani gözlemler nerede kalıyor o zaman herkes yaşadığını anlatır kimse gördüğünü anlatamaz oluyor bu iş.