Uğraştığım insanları da gördük... Kimseyle uğraşmaya tahammül edemez oldum. İki polemik yaşıyorum, dünyanın en büyük yorgunluğunu sırtlanmış gibi oluyorum sanki. İnsanlar beni yoruyor. Ne uğraşabiliyorum, ne de uğraşmak istiyorum...
1
0 Yorumla
En İyi Cevaplar
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Ben olsam birini kötü olduğunu öğrensem bana karşı eminsem bir daha onunla ilgilenmem hela hele arkamdan iş çevirenleri onlarıda görmem seviyesine düşmem ezik olur karşımda guvenimi yıkarlar bitti gitti kurtuldum derim kötünün bile duygularıyla oynamam
Hayatımda önemli yeri olmayanlara engel atarım, hiç düşünmeden. Ama hayatımda önemli bir yere sahip olan insanlar için her zaman çabalarım, iyi niyetim suistimal edilmediği sürece.
Zerre uğraşmıyorum insanlarla, en ufak bir çaba dahi sarf edecek kadar tahammülüm yok kimseye. Gösterdiğim çabaların hiçe çıktığını daha fazla görmek istemiyorum ben.
Aslında duruma ve kişiye bağlı. Hiçbir laf söylemeden engel bastığım da oldu, biraz tartışıp sonra engellediğim de oldu ama hiç engellemediğim, okuyup cevap vermediğim de oldu. En iyisi zaten bir şey söylemeden engellemek, ne diye sinirimi bozayım ki.
Tartismanin boyutu onemli vivir hanim.. bazilari direk belaltindan vuruyor.. oyleleriyle mesela tartismanin bir sonuca ulasmayacagini anliyorsun... engel tam o kisilerlik