Derdini herkesle paylaşır mısın?

Paylaşmam. Hatta kimseyle paylaşmaz hâle geldim. Çünkü fark ettim ki herhangi biriyle bir derdimi paylaştığım zaman tek gerçekleşen şey o anlık rahatlamam. Kısa bir süre sonra tekrar kötü hissetmeye başlıyorum, bunun derdime bir çözümü olmuyor.

Dertlerimi anne yarım.. sevgili ablam harici kimseyle paylaşmam paylaşamam karakterim gereği. Genelde öyle zamanlarda içime kapanır kabuğuma çekilir kimseyle görüşmem. Ne zaman düzelir ya da hafiflediğimi hissederim (sorunlarım çözülmüş olsun olmasın) o zaman çıkarım insan içine. Bu sebepten genelde gamsız tasasız biri gibi görünürüm ama içimi kimseler bilmez en yakınım en güvendiğim kişilerden başka.
Demem o ki dert herkesle paylaşılmaz aynı düşüncedeyim.. ama insanın fikir alabileceği içini açabileceği paylaşabileceği biri de olmalı bu hayatta.