Bana yazan biri olmadığı sürece iletişim kurmuyorum. Takip edeni nezaketen takip ediyorum. Burada ilgimi çeken soruları yanıtlamayı daha çok seviyorum. Diğer platformlarda da sadece beğeni ve yorum yapmak için varım. Hatta instegram hesabım takipçi dolduğu günden sonra sildim, kendime özel tertemiz bir alan açtım. Ve artık kimseyi almıyorum. Sadece ilgi alanım olan bilimsel, teknik, yaratıcı faliyetleri inceliyorum. İnternet arkadaşlığına asla güvenmem. Hayatımda kalıcı olmayacak bir şeylere çaba göstermek, zahmet etmek benlik bir durum değil. Benim için iletişim karşılıklı ve nesneldir. Metinsel ifadeler gerçek duygu ve düşüncelerimizi yansıtabilir ama hiç biri yaşamla sınanmamış birer kurgudan ibarettir. Yani gerçeklik ayağı eksiktir. Yoktur. Ben ise karşılıklı ve nesnel zeminler üzerinde ilerlemeyi, var olanı; var olduğu ve yaşadığı tüm yönleriyle tanımayı, kabullenmeyi ve anlamayı seviyorum. Eksik ve parça parça kurgulanan salt fikir ve söylemler kimseyi doğru yansıtamaz. Bu şekilde insanlar birbirlerini doğru tanıyamaz. Bu türden bir iletişim tek taraflı ve sağlıksız gelişmeye her zaman elverişlidir. Çünkü var olanı değil o an sadece aklımızdan geçeni yansıtırız. Oysa tüm davranışlarımız, karşılaştığımız koşul ve şartlara göre şekillenir. Klavye ve mouse üzerinden ekran karşısında değil 🤷♂️
Takip ettiğim üyeleri seviyorke arkadaşlarım arasında en eski tanıdıklarım. Takip etmeyip sohbetimin olduğu birkaç üye daha var onlar da 10 numara insanlar severim kendilerini.