Bir buket çiçekle mi, gönülden kopan bir hediyeyle mi, elleriyle yazdığı samimi bir mektupla mı, diz çökerek söylenen samimi özür sözleriyle mi? Hangi şekilde özür dilenirse daha kabul edilebilir olur?
Sence en kabul edilebilir özür dileme şekli hangisidir?
Olaya göre değişir bu, bazı şeyleri özür de kurtarmıyor fakat kabul edilir bir durumsa eğer hatasını gerçekten fark etmişse ve bir çaba, telafi içine girmişse benim için yeterlidir bu. Abartı şeylerden hoşlanmam, ne hediye alsın, ne çiçek böcek. Aramız iyiyken alabilir bunu, bir hata ardına alındığında daha çok sinirlenmeme sebep olabilir. İçten düzgün bir şekilde dilemesi yeterli fakat daha önemlisi tekrar tekrar aynı hataları yapmaması. Eğer yapıyorsa zaten göstermeliktir her şey, ne hatasının farkındadır, ne de özrü içtendir...
Ne çiçek, ne mektup , ne söz. Hiçbiri kırılan gönlümü telafi etmeye yetmez. Ancak zamanla telafi edebilir. Aynı hatayı tekrarlamadığını, gerçekten dikkat ettiğini pişman olduğunu görürsem belki affederim
Gerçekten seven biri özür beklemez çünkü yeri gelir tam tersi olur yine özür muhabbeti olur bu yüzden hatasıyla kusuruyla ya kabulleneceksin ya da sevgili ya da evlilik yapmaycaksın aldatma olayı olmadığı sürece gerisi zamanla unutulur aksi takdirde yürümez daka başı hata sonar özür kulağa aptalca geliyor (bilerek aldatan aldatılır farkında olmaz)
Samimi bir özür ve devamında gelen hatasını anladığına dair cümleler. Seni seviyorum ile kapanış.. Çiçek sepetinden çiçek yollansa da kabul görmez bende. Onu kurye getiriyor sonuçta. İşlemez bana
Çiçekle böcekle yapılan özürler yüzeyseldir ve gereksizdir. Sözlü bir şekilde özür dilenip yapılan hata her neyse bunu telafi edecek bir davranış sergilmek daha dogru olur. Söz değil icraat lazım.