Yalnız kalmak başlı başına terapi etkisi veriyor bana. Yalnızken her ne yaparsam yapayım ayrı bir keyif alıyorum, hiçbir şey yapmasam dahi öyle bu durum benim için. Dinlendiğimi ve hayatın yoruculuğundan kendimle kalarak sıyrıldığımı, arındığımı hissediyorum...
Kedilerimle ilgilenmek, oynamak terapi gibi. Hele bebiş kediyle uyuyunca tüm sıkıntım uçup gidiyor gibi..
Yağmurlu veya karlı havada cam kenarında oturup kahve içmek.. Mutfak temizliği yapmak.. Yemek yapmak, yeni tarifler denemek veya kendim uydurmak.. Müzik eşliğinde doğa yürüyüşleri.. Yine müzik eşliğinde sahilde oturup denizi seyretmek, belki orada çizim yapmak veya hikaye yazmak.. Yazın gündoğumu vaktinde uyanıp güneşi izlemek..
Memleketimde evimizin balkonuna çıkıp gökyüzünü izlemek bana o kadar iyi geliyor ki. Tabi her zaman bunu yapma şansım olmadığı için nescafe ve yanında tuzlu fıstık bu ikili bana gerçekten çok iyi geliyor.
Bana terapi gibi gelen etkinliklerin başında uzun yürüyüşler geliyor. Özellikle çok kalabalık olmayan ve insan nüfusun az olduğu ormanlık alanlarda yürüyüş yapmak harika hissettiriyor. Bunun dışında kitap okumak film ya da dizi izlemek yine çok iyi hissettiriyor. Tabii sevdiğim insanlarla vakit geçirmenin tadı da başka. Bu listeye kedimle oynamayı da eklemek istiyorum.
Doğada ve sahilde yürüyüş yapmak, sokak hayvanlarını beslemek, yağmurlu havalar ve yağan o yağmuru pencere kenarından izlemek. Bunlar gerçekten beni çok rahatlatıyor.
Kamp yapmak dogada tam gun gecirmek ruhuma cok iyi geliyo uyku duzenim bozuktu mesela kamptan sonra duzeldi cunku 2 gece hic uyuyamadim dondugumde geberiyodum uykusuzluktan bi uyudum 17 saat ben yokken bussuru bi sey olmus wlaklcmc
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Yemek yapmak bulaşık yıkamak duşa girmek yakın arkadaşlarımla dertleşmek