Kalbini bir şeye benzetsen neye benzetirdin? Kız kulesi gibi denize hapsolmuş bir zindana mı, orman gibi her canlıyı kabul eden bir yere mi?Kalbin nasıl sence?
Ben kalbimi kocaman bir stadyuma benzetirdim. Herkesi içine alan ama bazılarına daha çok önem ve değer veren. Yedekler de olurdu, astlar da. Ama insanın kalbi deniz olmalıymış sadece. Seninle baş edebilecek boyu ve yüzecek kadar yüreği olanlar dalmalıymış sadece o denize. Aksi olduğunda denizde boğulmalıymış bazı insanlar ☾
Labirent, girmesi zor. Kabullenmesi zor. İçer girenin alıştıktan sonra çıkmak istemediği, çıkarmak istemediğim bir yer. Yol geçen hanı değil hiç, çok kalabalık da değil..
Merhaba; Önce kalbin ruhsal derin manasına bakmak gerekiyor ; Kalp beyinden farklı olarak çalışır ve hisleri her zaman vicdan ile harmanlayarak ortaya sunar. Bundan sebeptir ki kalbinin sesini sürekli dinleyen Kişiler hep dahada üzülür hep dahada yanılır. Bazen beyinde yanıltabilir. Ama kalp taş dahi olsa içinde vicdanı barındırıyorsa bahçesinde güzel meyveli bir mekan olmalı. Bana göre öyle en azından ve sevgiyi barındırmalı benim kalbim neşe doludur insanlara neşe mutluluk katmaya programlıdır :) bilemiyorum başkalarının nasıl 🙄 Şuraya özlü ve güzel bir söz bırakalım ; Kalp sevince değil yanınca yürek olur.. Kubilay aka.
Kalbimi bir pamuk yumağına benzetiyorum. Tuttuğunda rahatlık, güven hissi ve çocukluğunu hatırlatan tertemiz bir pamuk yumağı bu. Bir süre sonra canın sıkılınca da ya bir kenara attığın ya da tiftik gibi parçalara ayırdığın pamuk yumağı... Öyle, olsa ayrı olmasa ayrı bir model işte.💫
Aslında demek istediğim uzaktan bakıldığı zaman hepsi çok yakın ve birbirleriyle aynı görünüyor ama gerçekte yalnızlar aynı kalabalığın içinde seni kimsenin anlamaması gibi.