Dilim kemiği akıldır. Aklını kontrol edemeyen bireyler diliyle yaşar. Ve arkasına sığındıkları şeyler ben dobrayım. Hayır efendim sen dobra değilsin, sen akıl yerine ağzını kullanan bir bireysin sadece.
Elbette isterdim. Özellikle ben gibi hassas bir insan için, en çok istediğim şeylerden biri olabilir bu. Pervasızca ağzına gelen her kelimeyi söyleyip karşıdaki üzüldü mü kırıldı mı diye düşünmeden konuşan insanlar belki bir nebze de olsa azalırdı böylelikle.
Kemik olması şart değil düşünceyle o kemiği oluşturabildiğimiz için insan gibi gelişmiş bir türe aksedilmişiz. Bazı şeylerin olmaması için zorunluluk kılacak yapılar gelişmemeli ya da ne bileyim hırsızlık yapmamak ve kötülük yapmamak için bir tanrı tarafından uyarılmamalıyız. İrademiz var, mantığımız var. Bunun farkına varmış olan bir insanın da dil kemiğine ihtiyacı olmamış, bunu dilememiştir bile.
İsterdim tabi ki. Kendim içinde bir başkası içinde olmasını isterdim çünkü herhangi bir öfke anında insan ne dediğini bilemiyor sonrasında da pişmanlığa kapılıyor ve kendine kızmaktan başka çaresi olmuyor.
Dürüstlük konusunda dilin kemiği olsun istemem.. Patavatsızlık ve şuursuzluk yapılabilecek her konu için isterim doğrusu.. Çünkü henüz kimle nasıl konuşulacağını, neyin nasıl söyleyeceğini dahi bilmeyen insanlar mevcut..
Herkes her ağzına geleni söylüyorsa, karşıdakinden gerekli tepkiyi almadığı içindir. Dile kemik istiyorsak, önce haddini aşanlara laps diye daha büyük bir hadsizliği yapıştırmayı öğreneceğiz.
Dilde kemik yok ama Allah dişleri yaratmış önüne bı düşünün neden aaaa söyleyeceğini söylemeden önce dilini tut diye ama biz insanlar genelde birbirini isirmak için kullaniyoruz