Hayatınızda amacınız kalmadığını düşündüğünde bu düşünceden nasıl kurtuluyosunuz?

Okul bitti. iş miş de buldum.

ee? şimdi nolcak? yaptık hepsini.
şimdi çalışıp çalışıp emekli olacağım günleri mi bekleyeceğim?
ne yapmam gerekiyo bilmiyorum.

her şey tamamlanmış ve bitmiş gibi hissediyorum.
Bazı başka şeylere karşı umudum ve hevesim zaten kalmamıştı. Şimdi de kariyer iş güç konusunda kendimi çok hevessiz hissediyorum.
29 oldum, olcam.
Bir oyundaki tüm görevler bitmiş, sevdiğim dizi bitmiş gibi boşlukta hissediyorum. Ama bu öyle bi boşluk ki sanki hiç bir şey dolduramayacak gibi.

35 yıl daha çalışıp, 65 yaşında emekli olup, bir evde belki tek, belki de eşimle oturuyor mu olacağım?

Bu 35 senelik süreç, ev-iş teranesiyle gidecek (kabaca baktığımızda). Robot gibi aynı şeyleri yaşayarak aynı şeyleri duyarak tekrar tekrar yaparak mı geçecek?
Ha diyeceksin ki "yapma aynı şeyleri?"
tamam ama farklı şeyler yapmak için motivasyonum ya da isteğim yok ki. bir şey istemiyorum ki hayattan. Sorun bu zaten. Hayatta kalmamı isteyeceğim bir durum göremiyorum.

Çocuk mocuk istemiyorum zaten. Kendimin daha ne yapacağına karar verememişken dünyaya bi insan daha getirmek bana bir şey katmayacak. Zaten 8 milyar insan evladı var dünyada da noluyo sanki? çok mu bi b0ka yarıyoruz? ya da çok mu anlamlı hayatlarımız var sanki? Dünya bir şey kaybetmiş olmayacak ben üremediğimde.

E, para pul desen, türkiye şartlarına göre iyi kötü gördük birşeyler. Zaten bu amaçsızlık/hedefsizlikle milyarder falan olabilme ihtimalim yok. O sebeple o da hiç bir şekilde amaç ve motivasyon katmıyor hayatıma..

Tamam şimdi bakalım listemize;
İş tamam,
Okul tamam,
Eşten yana umudum yok. O da tamam
Çocuk istenmiyo, tamam.
Başka? Aklıma başka bişey gelmiyo.

Aslında hep ufkumun nicelerine göre daha açık olduğunu düşünürdüm ama bu bile belli ediyor ki; değil.

Ben bırakıcam yakında.