Oldu, evet ve hala da olmaya devam ediyor annem. Annem sayesinde, çoğu olaya ve duruma daha farklı bakış açılarıyla bakmayı öğrendim. Eskiden karamsar bir yapıya sahipken, olumsuzluklarda bile kendimi yıpratacak kadar üzmemeyi ve olumsuzlukların içinden güzellikleri bulmayı öğrendim diyebilirim.
İlkokul öğretmenim olurdu galiba. Çok güçlü bir kadındı iki kez kansere yakalanmasına rağmen hiç mutsuz görmedim. Hep gülerdi çözüm odaklı biriydi. Karamsarlığa kapılmadı hiç. Ve hiç yaşlanmadı şarap gibi bir kadın.
Tek bir kişi değil bir çok insanın birleşimini rol model olarak aldığım zamanlar oldu. Herkesin iyi bulduğum özelliklerini birleştirip o şekilde ilerlediğim bir dönem olmuştu, lise zamanlarında.
Zamanla oldu. Her birisini daha iyi tanıyıp kendimi geliştirdikçe onlardan daha iyi olmam gerektiğini gördüm. Bu aralar bunun sıkıntısını yaşıyorum. Kendine bi rol model almalı insan ve şu an öyle biri yok etrafmda. Kendime yetişmeye ve geçmeye çalışacağım rol modeller koymayı hep sevdim
Maalesef yok sanırım geçmişe bakıp düşündüğümde hiç kimseyi göremedim çünkü idol ve rol modeli diyebileceğim pek insan geçmemiş hayatımdan Şu zamanda rol modeli bulmak epey zorlaştı ༄