Danışacağım insan, yolumu ayıracağım kişinin tam kendisi olurdu. Yol ayrımı yaşayacağım insanla konuşurdum bunu. Sorunları, ayrılığı onunla konuşurdum. Çözümleri varsa beraber bulmayı yoksa da durunu kabullenmeyi amaçlardım. Bir ilişkiye başlarken nasıl tek taraflı başlamıyor, birbirimizi anlıyor ve dinliyorsak, bitirirken de birbirimizi anlamak, dinlemek ve bu yeni durumu kabullenmek zorundayız. Karşılıklılık ilkesi benim için önemli. Ben kararlarımı onunla alırım. Onun dahil olmadığı bir alana katılamam. O benimle artık yoksa ben de onunla artık olamam.
İç sesim. O an, canım neyi yapmak istiyor ve hangi yolu tercih edersem daha iyi olacağına inanıyorsam o yoldan gidiyorum. Bir işe başlarken her zaman işin uzmanlarından tavsiyeler alırım ama söz konusu karar vermek işten gayri kendi hayatımla ilgiliyse yüreğimin sesini dinlerim. O beni yanlış yere götürse bile en azından ''Keşke onun sözüne kulak vermeseydim.'' deyip başkalarını itham etmek zorunda kalmam. Herkes benim düşüncelerime, eylemlerime emir verebilir ama dünyalar kralı da olsa, padişahlar padişahı da olsa kimse yüreğime emir veremez.
Böyle durumlarda akıl alacağım kimse yok gibi. Yani düşündüm de gerçekten adam akıllı akıl alacağım kimse yok hayatımda. Bir annem, bir de babam var. Onlarda yaşlı başlı insanlarda. Söyleyecekleri ya da verecekleri akıl benim için ne kadar fayda olur kocaman bir soru işareti. He kardeşim var ama onunla da çok kafamız uyuşmuyor.
Kesinlikle annem olur. Zaten bu hayatta edindiğim tecrübelerden tut her şeye kadar illa bir anneme danışmışımdır, bir minicik detayında bile. Fikirleri ve düşünce yapısı o kadar hoşuma gidiyor ki, gerçekten çok şanslıyım.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Çoğunlukla annem veya ablam olur. Çünkü bilirim onların gerçek anlamda bana doğru olanı söyleyeceklerini. Ama bazen bazı durumları insan ailesiylede paylaşmıyor işte o zaman sadece kendimi dinlerim.
Önceden insanların fikrine önem verirdim. Artık kendim olayın içinden çıkmaya çalışıyorum. Sonuç olarak bunca yıl geçti ve tecrübe oluştu. Belirli çizgilerim vardır benim;
Sözünü tutmayanla Arkadan konuşanla Kuyu kazanla İhanet edenle Yola çıktıklarını yolda bulduklarına değişenlerle
Yollarımı ayırırım. Kimseye de ihtiyaç duymam. Beni geri götürecek insanlara değil, ileriye taşıyacak kişilere ihtiyacım var. Geçmiş geçti. Ben bir saniye sonrasına bakıyorum artık. Umutlarıma göz koyanın gözü çıksın :)
Kimsenin tribi ile uğraşmam. Boşuna strese girmem.
Çok ilginç bir şekilde bana antipatik olan, aynı ortamları paylaşmak zorunda olduğumuz için birbirimize çaktırmadığımız, yalandan birbirimizin yüzümüze güldüğü bir arkadaş var… Herhangi bir konuda ortaya konuşur gibi yapıp ona da fikrini sorup tam tersini yapıyorum xp tabi kendisi şokk 👻
Ne kadar umursamaz bir cevap öyle ya 😃😃 Görüşlerini beğendiğim en eğlenceli fenomen sensin çok tatlısın acaba bugün ne yapmış diye özellikle profiline bakıyorum hep 😃😃😃
Bonjour! İlk başvuracağım en güvendiğim kişi olurdu. O durumda kim varsa yanımda veya kime danışma gereği duyuyorsam ona giderim. Herkesin bilmediği bir şey olabilir. O yüzden direkt birini belirleyip gitmek saçma olur. En azından yol ayrımında bana yardımı tam olarak dokunacak birisini bulmak rahatlatıcı olur.
Genelde böyle karar anlarında birilerine danışmaktansa çevremi gözlemlerim. Çevreden bulunduğum durumumu güncellememe neden olabilecek bi çeşit ipuçları yakalamaya çalışırım. Ama ortada bir yol ayrımı varsa zaten yeni olan şeyler tercih edilmiş demektir bence.
Bu ayrılacağım yolun özelliğine göre değişir Birçok konuda fikrine güvendiğim nitelikli dostlarım var Hemen hemen her türlü yola uygun bir dostum mutlaka var
Hayatımda fikir alabileceğim çok fazla insan yok. Bugüne kadar en önemli kararlarımı hep kendi başıma verdim. Hep doğru bildiğimi yapıp; doğru bildiğim yolda yürüdüm..