Kendimi değil ama tepkilerimi kaybettiğim oldu. Neye nasıl tepki vereceğimi unuttuğum hayli zaman oldu. Çünkü o kadar uzun zamandır tepki vermiyorum ki tepki vermeyi unuttum.
Neye ne cevap vermeliyim, niçin izin vermeli, neleri reddetmeliyim hepsi adeta uçtu zihnimden. Resmen robot gibi her şeye otomatik evet diyorum. Ne sorgulayacak ne de düşünecek halim kaldı çünkü ☾
Evet öyle hatalar yaptım. Özellikle askere gidene kadar aileme hayat zehir gibiydi benim yüzümden. Köy evinde halen kapılarda duvarlarda sebep olduğum kırıklıklar var. Peder sen doğacağına 5 kızım daha olsaydı keşke diyordu. Sen askerde adam olursun derdi. Oldum valla hahah o günden beri ailem ile yüksek sesle bile konuşmadım hiç. Arada sırada dış etkenlerle sinirli durumlar yaşıyorum onda da uzaklaşıyorum ne olur ne olmaz diye.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Sadece bir olayda birini ciddi anlamda zarar vermeyi düşünecek kadar kaybettim. Ve gerçekten o an yapacaktım ama kucağında çocuk olunca yapmadım. Onun dışında kendimi tanıyamıyacak kadar kaybetmedim.