Kendini kaybolmuş hissettiğin anlar oluyor mu?Hayatımızda zaman zaman veya bir kere de olsa kaybolmuşluk hissini yaşamışızdır. Aslına bu kötü bir sey değil. Kendini kaybolmuş hissetmek, daha iyi bir şeyin bizi beklediği anlamınada gelebilir. Farkli duygular farkli bir şeyler hissetmek, yaşamak istiyoruzdur. Bu duygu yükselmeleri aslında bizlere hayatımız ve kendimizle ilgili bir şey anlatmaya çalışıyor. Kendini kaybolmuş hissetmek de hayatımızın umutsuz olduğunu değil, bizi daha iyi bir şeylerin beklediğini gösterir.
sanırım ben şuanda yaşıyorum. hayatımdaki her şey o kadar anlamsız geliyor ki. ölmek istemiyorum ama yaşamak da istemediğim noktadayım. hayatımda öyle büyük tramvalar da yok aslında. sadece olmam gereken yerde değilmişim gibi. ama nerde olmam gerek onu da bilmiyorum. her şey önemi yitirdi sanki. hatta hiç önemi yokmuş gibi. yapmam gereken şeyler var ama enerjim yok. yeterli değilim ya da sadece ait değilim. varım ama yokum gibi. kendime, aileme, arkadaşlarıma yabancılaştım. net fikrim oluşmuyo hiçbir konuyla ilgili. doğrum yok, yanlışım yok, yapmak istediklerim yok, hayallerim yok.
"Kaybolmak" kavramının doğru ve açıklayıcı tanımı nasıl yapılabilir ki? Çıkmaza girmek gibi bir şeyse elbette öyle sıkıntılı dönemler geçirmişimdir. Belki de halâ daha geçiriyorumdur fakat alışmışımdır o çıkmazın içinde kaybolmaya. Bu yüzden de ne yaşadığımı, ne hissettiğimi kestiremiyorumdur.
Sadece bir kez yaşadım bu duyguyu. Daha 17,18 yaşlarındayken trafik kazasında kaybettiğim dostumdan sonra kendimi toparlamam, bulmam çokta kolay olmamıştı
Hissettim, labirent gibi, nereye adım atsam aynı yere çıktım. Döndüm çıkışı aradıkça bu sefer başlangıç noktamı unuttum. Sonra kayboldum. Böyle durumu yaşadım. Sıkışmış gibi labirentte heryer kapkara, ışık sızsa bile yanıltıcı, çıkış yoktu...
Çok kez öyle hissettim. Sanki dünyanın bir anlamı yoktu. Kim olduğumun bir anlamı yoktu. Sanki hep mutsuzluğu hak ediyormuşum gibi yaşayıp gidiyordum. Hep acı çeken bendim. Sonunda dedim ki bu dünya nedir ki? Yarın olması kesin olmayan bir şey. Sonra hayattan beklentilerimi kestim. İşte asıl mutluluk bu...
En dibe vardığında gidecek tek yer daha yukarısı oluyor. Kendimi kaybolmuş hissettiğim her anda yalnız olmaktan rahatsızlık duydum. Normalde sürekli yalnızımdır severim... Ama kaybolduğunda iyi gelmiyor gerçekten. O yüzden en az bir tane elinizi tutacak dostunuz arkadaşınız olmalı
Selam, Kendimi kaybolmuş hissetmekten ziyade son 5 aydır yaşamış olduğum bazı olaylar nedeniyle var mıyım diye düşünüyorum bazen yaşadıklarım gerçek mi diyorum... 😔 Belki de bu da kaybolmuşluktur inşallah sizin de dediğiniz gibi olur da hayatım düzene girer 😎☺️
Yani eskiden çok hissederdim de artık bu saatten sonra hissedeceğimi pek zannetmiyorum Çünkü kendini kaybolduğunu hissetmek biraz korkaklığın belirtisi gibidir duygusal boşluk anlamında diyorsan tabii ki o yani insan da her evrede olan bir şeydir
Ohhhoo hem de nasıl.. Şu sol tarafta oturan kız gibiyim odama geçtiğimde. Duvarlarla bir bakışmamız var.. ne siz sorun ne de ben anlatayım.. Allahtan arada kendimi buluyorum😂
Ara ara kaybolduğum oluyor, farklı düşüncelere dalıyorum, farklı imkanlarda, aynı kişilik olabilirmiydim diye soruyorum kendime. Büyük ihtimalle de bugünkü ben olurdum diye düşünüyorum