Evet, sakınmam gerek zaten. Yoksa üzülen ve zarar gören ben oluyorum. Sonradan anlamış olsam da yine de kar kardır. (a'nın üzerinde şapka var). Zararın neresinden dönersen iyidir yani. Zamanında değmeyecek insanlar için çok fazla çaba gösterdim ve enerjimi zamanımı harcadım. Bu yüzden artık değmeyeceğini anladığım an onun bana ulaşmasını dahi engellemeye çalışıyorum.
En güzel sakınma şekli de, hiç iletişim halinde olmadan irtibatı direkt kesmek. Konuştukça yorarlar çünkü insanı. Anlamazlar da, sadece yıpratırlar.
Ben önce insanları tanıyorum konuştuğum kişiyi sıkıntı yoksa o kişiyle konuşmaya arkadaşlık kurmaya devam ediyorum. ama her insan değerini kendi biçer onun yaptığı hareketler konuştuğu sözler sergilediği tavırlar bana doğru gelmez ben bu durumdan rahatsız olursam o kişiye verdiğim değeri bi nevi geri alıyorum ilgilenmiyorum konuşmuyorum muhatap olmuyorum umursamıyorum. Bu şekilde o kişiyi direk olmasa da yavaşça hayatımdan çıkarıyorum.
Evet ben insanlara 3 şans veriyorum beni kırmaları için. 1.'yi unutuyorum hatadır, 2.'yi not ediyorum yanlıştır, 3.'de siliyorum o ise bilerek tercih edilmiştir.
Maalesef hayat herkese adil değil. Değecek insan ne kadar şanslıysa değmeyecek insan bi o kadar şanssız olabiliyor. Neden o hale geldi sorgulayan var mı? Biri kötüsün diyor ve herkes taşlamaya hazır bekliyor. Böylece kendi taşlanılası günahları gizleniyor. Ne güzel dünya